Πώς Να Φτιάξεις Την Ζωή Σου.
Με Το Μυαλό Σου;
Τι συμβαίνει όταν ένα από τα πιο έξυπνα μυαλά ασχολείται με τα πιο πιεστικά ζητήματα της ανθρώπινης ανάπτυξης;
✨ Έχεις κουραστεί να μην έχεις τους κατάλληλους γύρω σου; 💑 Δεν χρειάζεται να ζεις έτσι άλλο πια. 💫 Διεκδίκησε τις κατάλληλες και πιο ικανοποιητικές σχέσεις σου εδώ και τώρα:
Μπείτε στο μυαλό ενός από τους εξυπνότερους ανθρώπους εν ζωή, του Δρ Ευάγγελου Κατσιούλη (γνωστού και ως Evan Cat), Ψυχιάτρου, Ψυχοθεραπευτή, Life Coach και κατόχου ενός IQ ρεκόρ 205 (sd 16). Πάρε μέρος σε αυτή τη μοναδική συνέντευξη με οικοδεσπότη τον Σπυρίδωνα Σαββίδη. Αυτή η συζήτηση αποκαλύπτει βαθιές γνώσεις σχετικά με:
🌟 Aνθρώπινη νοημοσύνη
🌟 Αυτοπεποίθηση και αυτοσεβασμό
🌟 Εναλλακτική ψυχιατρική
🌟 Ο ρόλος της τεχνητής νοημοσύνης
🌟 Πίστη στην ανάπτυξη
Πιο αναλυτικά:
✅00:00 Στιγμιότυπα (Highlights)
✅00:55 Ποιος είναι ο Ευάγγελος Κατσιούλης;
✅02:20 Πώς ανακάλυψε το υψηλό IQ του; Ποιο είναι το IQ του; Γιατί ίδρυσε τις κοινότητες νοημοσύνης;
✅05:42 Τι είναι η νοημοσύνη; Τι είναι το IQ; Πώς συνδέονται μεταξύ τους;
✅08:44 Παράδειγμα για το τι είναι η νοημοσύνη και το IQ
✅09:58 Βαριέται εύκολα ένας έξυπνος άνθρωπος, όταν χρειάζεται να επικοινωνήσει με τους άλλους γύρω του;
✅14:32 Κατάλληλο περιβάλλον. Η μεγάλη σημασία του.
✅14:47 Τι σπουδές έχει ο Ευάγγελος;
✅16:07 Είναι βοηθητικές οι σπουδές σε διαφορετικά πεδία, που έχει ο Ευάγγελος;
✅19:36 Ψυχεδελικά φάρμακα. Είναι χρήσιμα; Φάρμακα και ανταπόκριση στα φάρμακα στην Ψυχιατρική.
✅22:19 Κάποιοι διάσημοι κάνουν Micro-dosing. Είναι χρήσιμο;
✅23:15 Η Ιατρική σαν στατιστική επιστήμη
✅23:44 Micro-dosing. Δεν είναι επιλογή θεραπείας
✅24:32 Life (Personal) Coaching. Τι είναι και γιατί το επέλεξε ο Ευάγγελος;
✅30:53 Τι είναι η αυτοεκτίμηση και γιατί την χρειαζόμαστε;
✅33:29 Αυτοεκτίμηση. Στάδιο εξέλιξης της σχέσης με τον εαυτό μας.
✅33:49 Αυτοσεβασμός. Τι είναι και γιατί είναι τόσο χρήσιμος;
✅37:12 Σεβασμός. Τι είναι; Υπάρχει;
✅37:42 Γιατί χρειάζεται να τα έχουμε βρει πρώτα με τον εαυτό μας;
✅39:10 Comfort Zone. Τι είναι; Γιατί μπορεί να μας δυσκολεύει; Πώς την αφήνεις πίσω;
✅40:50 Αν δεν δώσουμε εμείς απαντήσεις σε εμάς, απαντάνε άλλοι για εμάς
✅42:01 Γιατί και πώς χρειάζεται να εκτιμήσουμε και να διαχειριστούμε τον χρόνο μας;
✅42:53 Είναι πολυτέλεια να βρεις τον εαυτό σου;
✅44:54 Πώς ξεκινάς να φτιάξεις την ζωή σου;
✅46:56 Εκτιμήσεις για το μέλλον. Σχόλια για τη Neuralink, του Elon Musk, που κάνει εμφυτεύσεις chip στον εγκέφαλο.
✅49:10 Θετικά σχόλια για τον Elon Musk, τον θετικό
✅49:40 Εμφυτεύσεις chip στον εγκέφαλο και συνέπειες
✅50:45 Η ταχύτατη τεχνολογική πρόοδος και η επίσης ταχύτατη εξοικείωση του κόσμου
✅52:00 Υπάρχει κίνδυνος από την τεχνητή νοημοσύνη για την κοινωνία και τα επαγγέλματα;
✅52:46 Γιατί χρειάζονται κανόνες για την ανάπτυξη και τις εφαρμογές της τεχνητής νοημοσύνης;
✅53:53 Θα γίνουμε σε λίγο οι boomers της τεχνολογίας;
✅55:11 Σε ποια δύσκολη θέση, μπορεί να βρεθούμε, όταν αναπτυχθεί αρκετά η τεχνητή νοημοσύνη;
✅56:16 Πόσο άλλαξε η κοινωνία με την ανακάλυψη του internet, και πόσο ακόμα θα αλλάξει με την επικράτηση της τεχνητής νοημοσύνης;
✅57:24 Με ποιο κοινά αποδεκτό πιστεύω διαφωνείς;
✅59:17 Ποιες είναι οι τρέχουσες δραστηριότητες του Ευάγγελου;
✅1:00:43 Ευχαριστίες & Ευχές
🔥Ξεκλείδωσε την ιδιοφυΐα σου! Κάνε την εγγραφή σου στο κανάλι τώρα για περισσότερες στρατηγικές που αλλάζουν τη ζωή σου για προσωπική ανάπτυξη & εξέλιξη! 🔔
Έλα στην παρέα μας:
🔔 Μην ξεχάσεις να επιλέξεις το καμπανάκι ειδοποιήσεων, για να μην χάσεις τα νεότερα βίντεο που δημοσιεύονται εδώ 🔔
💡 Ποια είναι η δική σου άποψη; Μοιράσου τις σκέψεις σου για την τεχνητή νοημοσύνη, την ψυχική υγεία ή την αυτοπεποίθηση στα σχόλια!💬
🌟 Σου αρέσει αυτό το περιεχόμενο; Κάνε like & μοιράσου αυτό το βίντεο με κάποιον που χρειάζεται μια μικρή ώθηση για να ξεφύγει από την καθημερινότητα. 🌍
If you are more
a reading than
a visual type,
here is everything,
so you can read it:
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Δεν το έχουν όλοι εύκολο να γκρεμίσουν αυτό που χτίσανε, αυτό το περίφημο comfort zone, που είπες πριν από λίγο.
Ονομάζομαι Ευάγγελος Κατσιούλης. Είμαι ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής. Επί του παρόντος προσπαθώ να βοηθήσω, από την πλευρά μου, ανθρώπους να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους και να βελτιώσουν τη ζωή τους μέσα από το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Εγώ σε βρήκα, εντάξει, όπως πολύς κόσμος αρχικά σε βρίσκει, βάση ότι έχεις, δηλαδή, πολύ υψηλό IQ. Δεν έχουνε όλοι οι άνθρωποι ανταπόκριση στα φάρμακα, τα οποία η ψυχιατρική, εντός των πρωτοκόλλων και των ενδείξεων, προτείνει. Αλλά ξέρω διάσημους, δηλαδή, στο εξωτερικό που κάνουν πχ micro dosing από διάφορες ουσίες.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Δεν υπάρχει το 100% στην ιατρική, αλλά υπάρχει το 99,9, υπάρχει το 0,01. Έχει διαφορά τεράστια, τώρα, το ένα το άλλο. Πολλές φορές ακούμε τις γνώμες των άλλων, γιατί, απλώς, δεν έχουμε απαντήσει εμείς για τον εαυτό μας τι θέλουμε. Και άρα αυτό το κενό καλύπτεται απ' τις γνώμες των άλλων. Καλησπέρα.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Καλησπέρα, Ευάγγελε. Καλησπέρα. Θα σε αφήσω... Συνήθως παρουσιάζω εγώ τον καλεσμένο. Σήμερα θα σε αφήσω να κάνεις μια σύντομη παρουσίαση του εαυτού σου και θα μπούμε απευθείας στη συζήτηση. Γιατί έχουμε αρκετές ερωτήσεις απ' την πλευρά μου. Έχω αρκετές ερωτήσεις να καλύψω. Σε ευχαριστώ για αυτό.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Σε ευχαριστώ και για το κατ' εξαίρεση, το σημερινό. Ονομάζομαι Ευάγγελος Κατσιούλης. Είμαι ψυχίατρος, ψυχοθεραπευτής. Έλληνας προφανώς. Έχω το γραφείο μου στη Θεσσαλονίκη. Εργάζομαι εδώ και αρκετά χρόνια στο πεδίο της ψυχοθεραπείας κυρίως. Έχω ειδικά ενδιαφέροντα με την αξιολόγηση, την εκτίμηση και αξιολόγηση ειδικών ικανοτήτων, και την αξιοποίηση αυτών των ικανοτήτων, από την πλευρά του καθενός, για τη βελτίωση της ζωής μας. Αυτό είναι ένα ειδικό ενδιαφέρον, που υποστήριξε κάποιες παλιές κοινότητες, που είχα δημιουργήσει και κάποιες πρωτοβουλίες σε αναφορά με άτομα υψηλών νοητικών ικανοτήτων. Επί του παρόντος προσπαθώ να βοηθήσω από την πλευρά μου ανθρώπους να αξιοποιήσουν το δυναμικό τους και να βελτιώσουν τη ζωή τους μέσα από το πλαίσιο της ψυχοθεραπείας.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Να σου πω, εγώ σε βρήκα, εντάξει, όπως πολύς κόσμος αρχικά σε βρίσκει βάση ότι, δηλαδή, ότι έχεις βγει ότι έχεις, δηλαδή, πολύ υψηλό IQ. Έτσι, δηλαδή, ξεκίνησα, δηλαδή, να κάνω έρευνα για το άτομό σου. Έχουν γραφτεί πράγματα για αυτά. Απλώς, αν μπορείς λίγο γρήγορα, να κάνεις μια σύνοψη αυτό το θέμα. Δηλαδή πώς ξεκίνησε, πώς το είδες, πώς το, δηλαδή, η εισαγωγή και πώς, δηλαδή, έγινε η πιστοποίηση για τα άτομα, που δεν ξέρουνε όλη αυτή τη διαδικασία.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ναι, Σπύρο, όπως είδες το απέφυγα να το αναφέρω στην αρχική μου παρουσίαση. Ανέφερα μόνο τα πεδία εμπλοκής μου και διάδρασής μου με άλλους ανθρώπους. Γιατί, κυρίως αφορά εμένα αυτό, το δεύτερο πεδίο. Ενώ τα πρώτα πεδία αφορούν και τους ανθρώπους γύρω μου. Είχαν ξεκινήσει όλα το 2000, όταν βρέθηκα σε ειδικές συνθήκες, με λίγο περισσότερο χρόνο. Ασχολήθηκα λίγο με κάποιες δοκιμασίες, έτσι, που τυχαία ήρθανε μπροστά μου. Τότε ανακάλυπτα και εγώ το διαδίκτυο, ουσιαστικά.
Ναι, Σπύρο, όπως είδες το απέφυγα να το αναφέρω στην αρχική μου παρουσίαση. Ανέφερα μόνο τα πεδία εμπλοκής μου και διάδρασής μου με άλλους ανθρώπους. Γιατί, κυρίως αφορά εμένα αυτό, το δεύτερο πεδίο. Ενώ τα πρώτα πεδία αφορούν και τους ανθρώπους γύρω μου. Είχαν ξεκινήσει όλα το 2000, όταν βρέθηκα σε ειδικές συνθήκες, με λίγο περισσότερο χρόνο. Ασχολήθηκα λίγο με κάποιες δοκιμασίες, έτσι, που τυχαία ήρθανε μπροστά μου. Τότε ανακάλυπτα και εγώ το διαδίκτυο, ουσιαστικά.
Ξεκινώντας, έτσι, από αστείο, και έτσι, και από απλό ενδιαφέρον, που συνεχίστηκε να είναι απλό ενδιαφέρον, δεν ήταν κάτι περισσότερο από αυτό, το ένα τεστ έφερνε τ' άλλο, το ένα αποτέλεσμα έφερνε ένα καλύτερο. Οπότε για μία περίοδο 2-3 χρόνων, μέχρι το 2003, ουσιαστικά, έδωσα αρκετές, έκανα αρκετές δοκιμασίες, γιατί με ενδιέφερε πάρα πολύ. Οι επιδόσεις ήταν αρκετά ψηλές στατιστικά, δηλαδή.
Και αν θες μπορούμε να συζητήσουμε λίγο και πώς καταλαβαίνουμε τις επιδόσεις νοημοσύνης στους ενήλικες, αν ενδιαφέρει εσάς και το κοινό. Οπότε με αυτές τις πιο σπάνιες, τις πιο υψηλές επιδόσεις, πήρα και εγώ κάποιες πρωτοβουλίες, να δημιουργήσω ένα δικό μου οργανισμό, και κάποιες δικές μου κοινότητες. Όχι γιατί έπρεπε να κάνω κάτι δικό μου, αλλά γιατί ένιωθα ότι λείπει αυτό το διαδραστικό, και αυτό το σχετικά ελεύθερο πλαίσιο, που ήθελα, εντός του οποίου, ήθελα και εγώ να λειτουργήσω.
Υπήρχανε προηγούμενες κοινότητες. Υπήρχαν προηγούμενες προτάσεις, εντός των οποίων δεν ένιωθα όσο ικανοποιημένος θα, προκειμένου να εκφραστώ, θα ήθελα εγώ. Οπότε αυτή ήταν. Αυτό ήταν το νόημα. Αυτή ήταν και η διαδικασία. Τυχαία θα 'λεγε κανείς, εγώ μπήκα σε κάποιο συγκεκριμένο δρόμο. Προφανώς με ενίσχυσαν τα αποτελέσματα. Καταλήξανε οι επιδόσεις, όπως είπαμε, να είναι αρκετά σπάνιες. Στο επίπεδο των επιδόσεων, που αναμένεται στατιστικά να είναι επιτεύξιμες από ελάχιστα άτομα σε πολλά δισεκατομμύρια. Δηλαδή, για τέτοιο επίπεδο επιδόσεων μιλάμε.
Και οι πρωτοβουλίες έχουνε, είχανε συγκεκριμένη αναφορά. Είχανε αναφορά του να δημιουργηθεί περιβάλλον ανάπτυξης και καλλιέργειας, όσο είναι επιτρεπτό αυτό, όσο, ό,τι μπορούσαμε να κάνουμε, και ότι μπορούσα και εγώ να προσφέρω. Ώστε άτομα να έχουν την ευκαιρία να εκφραστούνε, να συνδεθούν, να γνωριστούνε, και, αν θες, να λειτουργήσουν και αυτά τα ομαδικά δυναμικά. Δηλαδή, ο ένας να βοηθήσει τον άλλον.
Ο ένας να συμπληρώσει τον άλλον. Και προκειμένου να δουλέψουμε κάποια ιδέα, να δουλέψουμε κάποιο στόχο, να δουλέψουμε κάποια απάντηση σε θέματα, που απασχολούν όχι μόνο τους ίδιους τους ανθρώπους, που εκείνη την ώρα κάνουν κάποιο κόπο και κάποια προσπάθεια. Αν θες, και την ανθρωπότητα ολόκληρη. Αρκετά, έτσι, ιδεαλιστικό θα 'λεγε κάποιος και ρομαντικό, αλλά αυτό είχα υπόψη μου. Σε ένα βαθμό εξυπηρετήθηκε και έχουν προχωρήσει τα πράγματα.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ωραία. Okay, αλλά τι, όμως, είναι η δυναμική, η γνωστική ικανότητα; Πώς την κρίνεις ή πώς την κρίνει γενικά, όσο πιο αντικειμενικά γίνεται, για να δεις ότι υπάρχει αυτό το δυναμικό, που λες, για να μπεις σε οποιαδήποτε ομάδα, μιλάμε τώρα.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Η επιστήμη της ψυχολογίας, εδώ και πάρα πολλά χρόνια, σχεδόν έναν αιώνα, έχει επινοήσει ένα ψυχομετρικό εργαλείο, που λέγεται IQ. Αυτό είναι ένα ανθρώπινο δημιούργημα. Η ικανότητα νοημοσύνης, η δυνατότητα ανάλυσης, επεξεργασίας, λήψης αποφάσεων, προσαρμογής, επικαιροποίησης των πληροφοριών, που έχει κάποιος με βάση νεότερα δεδομένα, οι γνωστικές, δηλαδή, διεργασίες, που εμπερικλείονται στον ορισμό της νοημοσύνης, δεν έχουν να κάνουν με το IQ. Το IQ είναι μία εξωτερική δοκιμασία, αν θες, σετ δοκιμασιών, προτάσεις, επί της ουσίας, πάνω σε δοκιμασίες νοημοσύνης, που η επιστήμη της ψυχολογίας κατά περιόδους, κατά καιρούς, και με πρωτοβουλία κάποιων ειδικών έχει θεσμοθετήσει, έχει ορίσει, προκειμένου να προσεγγίσουν το πώς να αντιληφθούν, να εκτιμήσουν την ποιότητα και ποσότητα νοημοσύνης που έχει ο καθένας μας.
Αν θες, έχει και μία σκοπιμότητα και το να βγούνε και τα γενικά στατιστικά του πληθυσμού και να μπορεί κάποιος με μία εφαρμογή μιας απλής διαδικασίας, να μπορεί να έχει μία τοποθέτηση, μία άποψη, για το πόσο αναλυτικός, πόσο έξυπνος, ποιες δυνατότητες επεξεργασίας έχει ο άνθρωπος απέναντί του. Έχει σκοπιμότητες, αν θες, και στην αγορά εργασίας. Και, όταν δίνουμε κάποια συνέντευξη, για να βρεθούμε σε κάποιο πλαίσιο. Και, αν θες, μερικές φορές έχει και κάποιο νόημα, όταν κάποιος ψάχνει να βρει και το ποιος είναι ο εαυτός του. Αλλά, θα 'λεγα, αυτό εκεί πέρα, είναι λίγο πιο περίεργα τα πράγματα.
Γιατί, φερ' ειπείν, ένα πολύ καλό αποτέλεσμα σε ένα τέτοιο τεστ μπορεί να επηρεάσει αρκετά, να δημιουργήσει αρκετή αναστάτωση στο πώς κάποιος οργανώνει τον κόσμο μέσα του. Αν θες, το συζητάμε αυτό σε λίγο. Οπότε, τι είπαμε τώρα; Ότι, στην ερώτησή σου, ότι υπάρχουνε δοκιμασίες νοημοσύνης, προκειμένου να εκτιμηθεί η νοημοσύνη. Υπάρχουν συγκεκριμένοι φορείς, επίσημοι φορείς, ψυχολόγοι, ψυχομετρητές, εκπαιδευμένοι στο να εφαρμόσουν τις δοκιμασίες, που μπορεί ο καθένας να έχει μία επαφή μαζί τους και να βρεθεί σε μία διαδικασία, να εκτιμήσει με επίσημο τρόπο τη νοημοσύνη του. Υπάρχουνε ανεπίσημοι πάρα πολλοί τρόποι.
Και βασικά υπάρχει ο πιο ουσιαστικός τρόπος, κάποιος να καταλάβει τι δυναμικό διαθέτει. Να δει τον εαυτό του μες στη ζωή του. Να δει ποιες ικανότητες χρησιμοποιεί ούτως ή άλλως μες στη ζωή του. Σε ποια πεδία στηρίζεται, προκειμένου να επιβιώσει; Πώς έχει κάνει μέχρι του σημείου, που δημιουργείται αυτή η απορία, για το ποιος είναι και ποιος δεν είναι, πώς έχει φτιάξει αυτή τη διαδρομή; Σε ποια προσόντα του έχει στηριχτεί; Πώς λειτουργεί ένας άνθρωπος, ουσιαστικά. Να αυτοπαρατηρηθεί κάποιος. Και μέσα από τη διαδρομή, από τη διαδρομή μας, φαίνεται σε μας τουλάχιστον, ποιοι είμαστε και τι ικανότητες διαθέτουμε.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ναι, αλλά, συγγνώμη που επιμένω, αλλά θεωρητικά, όμως, πρέπει, υπάρχει δηλαδή, για την ευκολία της συζήτησης, όχι με σένα, αλλά γενικά με τον κόσμο, ότι υπάρχει ένα κριτήριο. Θεωρητικά αυτό είναι το IQ, που δείχνει την δυνατότητα επεξεργασίας, όπως είπες. Είναι να το πω, έτσι όπως είναι στον υπολογιστή το CPU, ο επεξεργαστής, το cpu είναι. Εγώ στο μυαλό μου το 'χω, δηλαδή, κάπως έτσι. Ξέρεις, πόσο γρήγορα επεξεργάζεσαι, κάνεις συνδέσεις, και μπορείς, δηλαδή, από διάφορες πληροφορίες σύνθεση. Και μπορείς να βγάλεις κάποιο αποτέλεσμα πιο γρήγορα από τους άλλους. Παρακαλώ.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Εφόσον μιλάς για CPU, μη μείνεις μόνο στη συχνότητα. Βάλε λίγο και την αρχιτεκτονική του chip. Okay. Δηλαδή, αυτό είναι το κομμάτι των ανατομικών προδιαγραφών, που είναι διαφορετικές στον καθένα μας. Και μετά προφανώς με βάση και την εκπαίδευση, που έχει ο καθένας, και τα ερεθίσματα διαμορφώνεται και μία τελική μέγιστη συχνότητα, αν θες. Και όπως, όμως, και στους επεξεργαστές, έχουμε μία μέγιστη συχνότητα, αντιλαμβάνεσαι, ότι αυτή η συχνότητα δεν είναι συνέχεια η μέγιστη. Δεν δουλεύει αυτός ο επεξεργαστής πάντα σε μέγιστη συχνότητα.
Αλλά μπορεί να φτάσει μέχρι κάποια μέγιστη συχνότητα, την οποία, αν κάποιος θέλει, είπαμε, να μπει σε κάποια διαδικασία, και του ταιριάζει και η δοκιμασία, και είναι και η κατάλληλη δοκιμασία, μπορεί να δει τη μέγιστη του συχνότητα.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ωραία. Άρα, ας πάρουμε σαν, δηλαδή, τουλάχιστον για τη συζήτηση, ας πάρουμε ότι αυτό είναι πχ εξυπνάδα. Υπάρχει, έχω την άποψη τουλάχιστον από συζητήσεις, από ταινίες, από οτιδήποτε, ότι, όταν κάποιος έχει, δηλαδή, μια ανώτερη, ένα βαθμό εξυπνάδας ή επεξεργασίας, όπως είπαμε, υψηλό, είναι πιο δύσκολο καμιά φορά να επικοινωνήσει με την ίδια ευκολία με άλλα άτομα ή να μη βαρεθεί, δηλαδή. Και εγώ, όμως, το φαντάζομαι. Αν μπορώ να σκεφτώ το ίδιο πράγμα, που ο άλλος θέλει διπλάσιο χρόνο, μπορεί να βαριέμαι να περιμένω να το σκεφτεί. Να του δώσει αυτή την ικανότητα. Συμβαίνει αυτό θεωρείς; Και σε δεύτερη ερώτηση. Εσύ, που θεωρητικά έχεις ένα υψηλό CPU, δεν νιώθεις ότι βαριέσαι, όταν κάποιος σου λέει, ξέρεις το θέμα ή το έχεις λύσει ήδη στο μυαλό σου και περιμένεις απλώς να τελειώσει αυτό, που θα του πεις στη συνέχεια;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Δεν θα 'λεγα ότι είναι θέμα του αν θα βαρεθεί κάποιος ή αν θα κουραστεί κάποιος. Ότι οποιοσδήποτε, όποιος διαθέτει κάποιο δυναμικό μπορεί να κάνει κάποια επεξεργασία πιο γρήγορα, δεν του δίνει κάποιο δικαίωμα. Το ίδιο, από μόνο του, αυτή η δυναμική από μόνη της, δεν αξιώνει, δεν απαιτεί, δεν μας πηγαίνει αυτόματα στο ότι αυτός ο άνθρωπος ενώπιον μιας συνθήκης, που λειτουργούνε με άλλους ρυθμούς και άλλες ταχύτητες οι άνθρωποι, είναι σε κάποια θέση κάπως να χαρακτηρίσει τους άλλους ή να πάρει μία θέση να διαμορφώσει μία θέση.
Αν θες, πιστεύω ότι είναι αρκετά και θέμα χαρακτήρα εκεί πέρα και προσωπικότητας. Προφανώς, ο καθένας έχει τη δική του διαφορετικότητα. Άλλος είναι πιο αναλυτικός. Άλλος είναι πιο επινοητικός. Άλλος είναι πιο αφαιρετικός. Ο άλλος είναι πιο χειρονάκτης. Ο άλλος είναι πιο θεωρητικός. Έχουμε πάρα πολλές και πολλών τύπων διαφοροποιήσεις μεταξύ μας. Κάποιος μπορεί να είναι λίγο πιο γρήγορος στην επεξεργασία. Ο διπλανός, όμως, μπορεί να είναι αρκετά περισσότερο, να του είναι πιο εύκολο να σκεφτεί εκτός πλαισίου.
Μπορεί να περιμένει να ακούσεις κάτι που δεν θα περνούσε καν απ' το μυαλό ενός αναλυτικού ανθρώπου. Τι πάω να πω; Ότι οι άνθρωποι έχουνε τις διαφορές τους μεταξύ τους. Και αυτό που μπορούμε να κάνουμε και με τους ανθρώπους, πάντα αυτό λέμε, είναι να τους παρατηρήσουμε. Να δούμε ποιος είναι ο καθένας μας. Ένας άνθρωπος, ο οποίος διαθέτει υψηλή ταχύτητα επεξεργασίας, φερ'ειπείν, ένα υψηλό IQ ή αναγνωρίζει ή έχει καταλάβει ο ίδιος ή του έχουνε πει και οι άλλοι ότι έχει υψηλό δείκτη νοημοσύνης, έχει υψηλό δυναμικό, αναλυτικό και επεξεργαστικό, μπορεί να υπερισχύει εκεί πέρα σε σχέση με αρκετούς άλλους ανθρώπους γύρω του.
Και, αν θες, εκεί πέρα να κερδίζει χρόνο. Όχι ότι χάνουν χρόνο οι άλλοι άνθρωποι. Ο ίδιος μπορεί να κερδίζει χρόνο σε σχέση με το μέσο όρο του πού επιλέγει ο ίδιος να ζει. Γιατί, και αυτό έχει πολύ μεγάλη σημασία, ξέρεις, έτσι. Πού θα βάλει ο καθένας τον εαυτό του; Και ο άνθρωπος με τις ικανότητες πού θα βάλει τον εαυτό του; Δεν οφείλουν οι άλλοι να τρέξουν να τον φτάσουν. Ούτε και είναι και σε κάποια θέση να κουνήσει το δάχτυλο να τους πει να τρέξουν ή να τους φέρει πιο, να προσπαθήσει, να επιδράσει πάνω τους, να τους αλλάξει, να τους κάνει κάπως αλλιώς, για να του ταιριάζουνε. Ο ίδιος κάπου έβαλε τον εαυτό του.
Επειδή, όμως, ο ίδιος έχει την ευθύνη της επιλογής του, πού έβαλε τον εαυτό του, σε ποιο περιβάλλον επέλεξε ο ίδιος να δραστηριοποιηθεί, με ποιους ανθρώπους απέναντί του, εξ αυτού χρειάζεται, προφανώς, από την δική του πλευρά, αυτό το περιβάλλον να του ταιριάζει. Αν δεν του ταιριάζει, αντιλαμβάνεσαι, ότι είναι δική του ευθύνη, αυτού του ανθρώπου, ενδεχομένως μέχρι και να αλλάξει περιβάλλον.
Τώρα το ότι μπορεί να 'ναι οι διαφορετικές ταχύτητες και η αντίληψη των διαφορετικών συμπερασμάτων και των χρόνων των συμπερασμάτων, επειδή μπορεί να είναι διαφορετικό, αν θες, είπαμε, κερδίζει κάποιος χρόνο, μπορεί να τον εκμεταλλευτεί και όπως αλλιώς. Δηλαδή, από το να στραφεί εναντίον των άλλων ανθρώπων, απ' το να χαρακτηρίσει, από το να σπρώξει, από το να δημιουργηθούν θέματα ή απ' το και να εξάγει συμπεράσματα ότι δε μπορεί να τα καταφέρει με άλλους ανθρώπους, αυτό το στοίχημα της κοινωνικής ενσωμάτωσης είναι χαμένο, είναι ιδιαίτερα κουραστικό και βαρετό το να έχει ανθρώπους γύρω του, που όλοι μπορούν να σκέφτονται ή οι περισσότεροι να σκέφτονται πιο αργά ή με λιγότερη ποσότητα ή ποιότητα σκέψεων σε σχέση με τον ίδιο. Θα έλεγα ότι αυτές είναι γενικεύσεις, που, ούτως ή άλλως κάνει το μυαλό μας, το οποίο είπαμε, βγάζει συμπεράσματα με βάση το πώς έχουμε ζήσει και το πώς καταλαβαίνουμε τη θέση μας μες στη ζωή.
Okay. Το κάνει το μυαλό αυτό από μόνο του, αλλά εκείνη την ώρα το μυαλό μας βάζει τρικλοποδιά. Γιατί; Γιατί, εμείς για κάποιο λόγο είμαστε σε αυτό το περιβάλλον. Okay. Εμείς χρειάζεται ούτως ή άλλως να κάνουμε τις κατάλληλες επιλογές. Άρα πρέπει να διαλέξεις το κατάλληλο περιβάλλον. Με το ίδιο σκεπτικό. Ναι, αν θέλεις, ας βρεθείς σε ένα άλλο περιβάλλον και να τρέχουν όλα τα μυαλά. Εκεί που βρίσκεται, αυτό είναι το περιβάλλον. Και η ερώτηση, που είναι μόνο για τον εαυτό του και δεν αφορά κανέναν γύρω του, είναι αν εκεί πέρα μπορεί να ευδοκιμήσει;
Σπυρίδων Σαββίδης:
Πολύ ωραία. Μπορείς λίγο να πεις τι σπουδές έχεις; Γιατί, απ' ότι ξέρω, απ' ότι διάβασα, έχεις, δηλαδή, σε διάφορα πεδία.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Nαι, ολοκλήρωσα τις σπουδές στην Iατρική στο Aριστοτέλειο το 2000. Έκανα ένα πρώτο μεταπτυχιακό στην Ιατρική Ερευνητική Τεχνολογία πάλι στο Αριστοτέλειο. Έκανα ένα κομμάτι της ειδικότητάς μου στο Ηνωμένο Βασίλειο, στην Αγγλία, στο Λονδίνο, γιατί στην Ελλάδα υπήρχε η γνωστή, τουλάχιστον τότε, τεράστια αναμονή, για να ξεκινήσουμε ειδικότητες.
Οπότε έφευγε ο χρόνος, έτσι. Εγώ ήθελα να προχωρήσω. Οπότε έκανα, ουσιαστικά, τη μισή μου ειδικότητα στην Αγγλία. Επέστρεψα στην Ελλάδα. Έκανα την υπόλοιπη μισή. Την ολοκλήρωσα, δηλαδή, την ειδικότητα στην Ελλάδα, στην Θεσσαλονίκη. Έκανα ένα δεύτερο μεταπτυχιακό στην Φιλοσοφία στο Αριστοτέλειο. Και έχω και έναν διδακτορικό τίτλο.
Έκανα ένα διδακτορικό, επίσης στο Αριστοτέλειο, στην Ψυχοφαρμακολογία, ουσιαστικά την επίδραση φαρμάκων που έχουν να κάνουν με...
Σπυρίδων Σαββίδης:
Άρα ψυχοφαρμακολογία, φιλοσοφία, ψυχιατρική. Τα είπα όλα; Ξέχασα τίποτα;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Και Ιατρική Ερευνητική Τεχνολογία. Το είπες;
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Άρα, υπάρχουν κάποια συσχετιζόμενα ή και μη τόσο συσχετιζόμενα πεδία, να το πω έτσι. Στο χώρο των επενδύσεων, θεωρούμε ότι αυτό δημιουργεί Άλφα. Δηλαδή, όταν κάποιος είναι μαθηματικός και ψυχολόγος μπορεί, συνδυάζει, δηλαδή, υπάρχει ένα overlap γνώσεων, που του δίνει ένα πλεονέκτημα σε σχέση με την αγορά. Θεωρείς εσύ ότι έχεις δημιουργήσει, όχι πλεονέκτημα, έχεις μια άποψη ή βλέπεις κάπως τα πράγματα διαφορετικά χάρη στις σπουδές που έχεις κάνει;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Σπύρο, σε ευχαριστώ για την ερώτηση. Είναι ενδιαφέρουσα ερώτηση. Δεν λειτούργησα τόσο στρατηγικά, αν θες, για να δημιουργήσω τα κατάλληλα assets, τα κατάλληλα προσόντα, που είχαν να κάνουνε με αυτό που κάποια στιγμή, από πριν είχα στο μυαλό μου, γιατί, ξέρεις, και εμείς στη διαδρομή επαναδιαμορφώνουμε την πορεία μας. Υπάρχουν άνθρωποι, ενδεχομένως, που το 'χουνε ξεκάθαρο στο μυαλό τους πού ακριβώς θα πάνε, πώς ακριβώς θα ζήσουνε, και το τι μπορεί να νιώθουν ότι χρειάζεται για αυτό.
Υπάρχουν άνθρωποι, που προχωράν στη ζωή, έχουν τα μάτια ανοιχτά, και επικαιροποιούνε, τα φέρνουνε λίγο στο εδώ και τώρα τους, το οποίο αλλάζει κάθε στιγμή. Φέρνουν τα δεδομένα, αλλάζουν, ενδεχομένως, οι αποφάσεις και οι δρόμοι. Δεν θα 'λεγα ότι είμαι ούτε ακραία και απόλυτα στη μία κατηγορία ούτε και στην άλλη. Ότι από πριν δεν ήμουνα και απολύτως ξεκάθαρος πώς ακριβώς θα πάν τα πράγματα. Πιστεύω ότι ειδικά το...
Βασικά, να το ξεκινήσω αλλιώς. Όλα αυτά τα πεδία είναι πεδία, που με ενδιέφεραν. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ ο κόσμος της πληροφορίας. Εκεί μπήκε και η ενασχόληση με την Πληροφορική. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ η Ιατρική. Με ενδιαφέρει πάρα πολύ το πώς λειτουργούμε και πώς δουλεύουμε με βάση το μυαλό μας, γιατί αναγνωρίζω ότι έχει καταλυτική συνδρομή στο τι ζωή τελικά θα ζήσουμε και στο τι καταλαβαίνουμε και από αυτή τη ζωή. Η ίδια η διαχείριση του μυαλού. Εξ ου τα ειδικά ενδιαφέροντα με την Ψυχοθεραπεία, με την Ψυχιατρική.
Και από κει και πέρα, τώρα, στο κομμάτι του διδακτορικού, με τις ειδικές σπουδές πάνω στην Ψυχοφαρμακολογία, αν θες, εκεί πέρα ήτανε και μία προσπάθεια δική μου, να ανακαλύψω λίγο περισσότερα και να συνδράμω και εγώ λίγο από τη δική μου την πλευρά σε αυτό τον κόσμο των ουσιών, των χημικών ουσιών, των νευροδιαβιβαστών με τις οποίες, όμως λειτουργεί ούτως ή άλλως και το σώμα μας, ο εγκέφαλός μας. Έπιασα τα διαφορετικά πεδία.
Πιστεύω ότι, συνθετικά αν το δούμε, και αν θα προσπαθήσω να σου απαντήσω την ερώτηση, η Φιλοσοφία ειδικά έχει πάρα πολύ να κάνει με αυτά που και τώρα ασχολούμε. Όταν μιλάμε για μία ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, α μη τι άλλο λέμε για μία στάση, μία φιλοσοφία ζωής, και το πώς μπορεί να είναι διαμορφωμένη ήδη, τυχαία και ασυνείδητα, μέχρι τη στιγμή που κάποιος θα θέλει να τα βάλει κάτω, να δει λίγο τι θα κάνει και πώς, αν θες, θα τη φτιάξει αυτή τη φιλοσοφία, τη θέση του ζωής, τη στάση ζωής, έτσι, που να τον βολεύει πλέον, έτσι;
Όχι απλά τυχαία, όπως μέχρι τώρα του τα 'φερε η ζωή, τον πίεσαν οι άλλοι άνθρωποι, αλλά πλέον με συνειδητότητα και με μία ανάληψη ευθύνης για το ρόλο, που έχει ο καθένας στη ζωή μας. Που, α μη τι άλλο, θέλουμε να είναι ρόλος πρωταγωνιστή. Α μη τι άλλο, δεν χρησιμοποιούμε αφηρημένες έννοιες ή θεωρητικές έννοιες, που κάποιος θεωρητικός φιλόσοφος ή μη, κάποια στιγμή στο παρελθόν μπορεί να χρησιμοποίησε. Και δεν αναφερόμαστε σε ειδικά πλαίσια. Αλλά, οι θεωρήσεις, που, ούτως ή άλλως, προτείνει η φιλοσοφία, αφορούν ανθρώπους, αφορούν ζωή, αφορούν εννοήσεις. Και ακριβώς το ίδιο είναι και η ψυχοθεραπεία. Μιλάμε για τις προσωπικές, πλέον, εννοήσεις, που ο καθένας έχει για τον εαυτό του πρωταρχικά μες στη ζωή του.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Είπες για φάρμακα, για νέα φάρμακα. Πάμε λίγο στο πιο, απ' το θεωρητικό στο πιο πρακτικό ή τι συμβαίνει στην, αυτό τον καιρό, αυτά τα χρόνια, στην Ιατρική, στη Φαρμακολογία.
Ήθελα να σε ρωτήσω για τι νέο βλέπεις και συγκεκριμένα για τα ψυχεδελικά φάρμακα, που υπάρχει, ειδικά στην Αμερική μεγάλο, ξέρεις, trend για τη χρήση στις διαταραχές ψυχικής υγείας ή και για ενισχυτές νοητικών λειτουργιών. Ποια είναι η άποψή σου; Έχεις ακούσει; Είναι trend, απλώς, πιστεύεις ή είναι κάτι που θα μείνει;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ναι, ότι είναι trend. είναι trend. Σε ευχαριστώ παρεπιπτόντως για την ερώτηση. Είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα. Και πολύς κόσμος αναφέρεται και αυτοαναφέρεται σε εναλλακτικές προσεγγίσεις για να αντιμετωπίσει το οτιδήποτε.
Επέτρεψέ μου να σου πω ότι, ούτως ή άλλως, και από τη δική μου κλινική εμπειρία, αλλά το λένε και έρευνες αυτό, δεν έχουνε όλοι οι άνθρωποι ανταπόκριση στα φάρμακα, τα οποία η Ψυχιατρική, εντός των πρωτοκόλλων και των ενδείξεων, προτείνει. Και από κει ξεκινάει, αν θες, και όλο το θέμα. Δηλαδή, σε καμία, δεν υπάρχει ανταπόκριση στο 100% σε κάποιες ουσίες ή σε όλο το φάσμα των ουσιών, των προτεινόμενων ουσιών από όλους τους ανθρώπους. Αυτό είναι το θέμα.
Ουσιαστικά, υπάρχει κάποιο μικρό ποσοστό, που άνθρωποι δεν θα βρουν αυτό, που θέλουνε. Και μετά, αυτοί οι άνθρωποι, προφανώς, το ψάχνουνε και λίγο παραπάνω. Υπάρχουν πολλοί λόγοι, που είναι γνωστοί σήμερα, για τους οποίους λόγους δεν υπάρχει αυτό το 100% της ανταπόκρισης. Μπορούμε να το καταλάβουμε. Αυτά τα φάρμακα, όλα, έχουν ηπατικό μεταβολισμό. Έχουμε ένα διαφορετικό προφίλ ενεργοποίησης ή αδρανοποίησης συγκεκριμένων ηπατικών ενζύμων, διαφορετικό ο καθένας μας. Σε κάποιους από μας, που είναι ενεργοποιημένα τα ένζυμα, που μεταβολίζουν φάρμακα, που εμείς χρησιμοποιούμε, αυτά τα φάρμακα φεύγουν πολύ πιο γρήγορα από τον οργανισμό. Απεκκρίνονται, μεταβολίζονται. Οπότε δε μπορούμε να δούμε και αποτελέσματα. Αυτός είναι ένας σημαντικός λόγος, αλλά δεν είναι ο μόνος.
Το θέμα είναι ότι κάποιοι άνθρωποι δεν βλέπουν αποτελεσματικότητα δοκιμάζοντας, αν τους το προτείνουν, αν το χρειαστούν, αν τους προτείνουν και κατάλληλη αγωγή, έτσι; Γιατί βάζω διάφορες επιφυλάξεις τώρα. Δοκιμάζουν διάφορα κάποιοι άνθρωποι. Δεν είναι όσο ικανοποιημένοι θέλουνε και μετά, αν θες, βγαίνουν και λίγο έξω από την Ιατρική, έξω από αυτό, που προτείνει η δυτική επιστήμη. Και εκεί μπαίνουμε, αν θες, στον κόσμο των ψυχεδελικών. Γιατί αυτή τη στιγμή, επίσημη ένδειξη για κάποιο φάρμακο, που να αναγνωρίζεται ως ψυχεδελικό, μέσα στην Ψυχιατρική, δεν υπάρχει.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ναι, okay. Αλλά ξέρω άτομα πχ διάσημους, δηλαδή, στο εξωτερικό, που κάνουν πχ microdosing από διάφορες ουσίες με σκοπό κυρίως το ψυχολογικό. Δηλαδή, δεν τους ενδιαφέρει να μπουν σε έκσταση ή να μπουν εκείνη τη στιγμή. Τους ενδιαφέρει το παραπάνω, το κάτι διαφορετικό, το πάνε δηλαδή, το προτείνουν σαν ιατρική, ιατρική θεραπεία. Αυτό λέω.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Οι διάσημοι δεν είναι σε θέση να προτείνουν ιατρική θεραπεία. Είναι λίγο περίεργο αυτό. Σίγουρα, σίγουρα. Υπάρχουν άνθρωποι, που έχουν περάσει ένα μεγάλο κομμάτι της ζωής τους, για να μπορούνε να είναι σε μια θέση, να μας δώσουν και καμία συμβουλή. Δηλαδή, θα 'λεγα κυρίως να απευθυνθούμε σε αυτούς, και όχι να βλέπουμε στα blogs και στα news media στα site,τι κάνει..
Σπυρίδων Σαββίδης:
Για αυτό ρωτάω. Για να μου πεις την άποψή σου.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ναι, νομίζω είναι λίγο πιο σωστό για μας, δηλαδή, όχι για τίποτα άλλο. Γιατί, δεν το κάνουμε για τον άνθρωπο, που έχει κάνει ούτως ή άλλως τη θυσία, και είναι ειδικός. Απλά, για να πάρουμε λίγο περισσότερο την βοήθεια αυτής της επιστήμης, που είναι η οργανωμένη γνώση με βάση τις αποδείξεις. Γιατί, αυτό είναι η ιατρική. Είναι μία συνολική επιβεβαίωση με βάση αποδείξεις. Στατιστική επιστήμη είναι. Δεν υπάρχει το 100% στην ιατρική. Αλλά υπάρχει το 99,9. Υπάρχει το 0,01. Έχει διαφορά τεράστια, τώρα, το ένα απ' το άλλο.
Και, ουσιαστικά, χρησιμοποιούμε πάρα πολλές έρευνες, που με πάρα πολλά, έτσι, και αυστηρά κριτήρια, πάρα πολλές φορές. Που κάποιοι άνθρωποι έχουν δώσει το χρόνο τους και τη ζωή τους, για να καταλήξουν σε κάποια συμπεράσματα. Και, αν θέλουμε, το εκμεταλλευόμαστε αυτό. Τώρα, το ότι ένας διάσημος αποφάσισε εναλλακτικά να πιάσει ένα διαφορετικό δρόμο για το κάτι παραπάνω. Μπράβο του.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Άρα, ούτε υπάρχουνε, δεν έχεις δει, ούτε μελέτες επίσημες για αυτό το πράγμα, ούτε...
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Έχουν προσπαθήσει. Όχι. Μελέτες υπάρχουν. Δεν είπα ότι δεν υπάρχουν μελέτες. Απλά, δεν έχει ενταχθεί σε κάποιο πρωτόκολλο κάποια τέτοια ουσία.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Εντάξει.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Θα 'ταν και πάρα πολύ περίεργο, ξέρεις, γιατί η ψυχιατρική αφορά όλους τους ανθρώπους σε όλο τον πλανήτη. Ακόμα και αν σε μία μεριά του πλανήτη ένα περίεργο μανιτάρι χρησιμοποιείται για κάποιο λόγο ή κάτι άλλο, κάποια ουσία, έτσι, φυτικής ή όποιας άλλης προέλευσης χρησιμοποιείται με κάποια σκοπιμότητα. Για να το αποδεχτεί η ψυχιατρική, πρέπει αυτό να μπορεί να είναι εφαρμόσιμο και απ' την άλλη μεριά του πλανήτη. Ναι. Δεν αλλάζει η ψυχιατρική. Η ψυχοθεραπεία αλλάζει πάρα πολύ. Η ψυχιατρική είναι αναφορά. Αφορά όλο τον πλανήτη, έτσι.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Πάμε λίγο στο practice, σε αυτό, δηλαδή, το δικό σου συγκεκριμένα. Απλώς βλέπω γενικά στο, αν θυμάμαι καλά, και στο site σου, ότι θα ήθελα να συζητήσουμε για το personal coaching ε και τι πιάνεται σαν θεραπεία ή σαν...
Γιατί ένας ψυχίατρος, να το πω έτσι, εσύ, που είσαι ένας γιατρός, ασχολείσαι με το κομμάτι του personal coaching; Που, αν γράψω personal coaching στο internet, θα μου βγάλει, ξέρεις, 50 διάφορους, που θέλουνε να κάνουνε personal coaching.
Και, ξέρεις, όταν πας σε κάποιον να σου κάνει personal coaching, θεωρητικά πρέπει, ξέρεις, να είσαι, να νιώσεις ότι, ναι, μπορεί αυτός να με κοουτσάρει. Δηλαδή να νιώσεις ότι ξέρει πράγματα, για να μπορεί να με κοουτσάρει. Άρα, γιατί εσύ έχεις επιλέξει αυτό το κομμάτι σαν το practice, που κάνεις. Ένα, τουλάχιστον, από τα practice, που κάνεις.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Κοίτα, εντάξει, το personal coaching, έτσι όπως το καταλαβαίνω και το 'χω συζητήσει και το έχω ψάξει και λίγο είναι αυτό το πλαίσιο συμβουλευτικής, που ούτως ή άλλως ένας ειδικός ψυχικής υγείας, που εφαρμόζει ψυχοθεραπείες, από λίγο ως πολύ έχει ήδη εφαρμόσει συμβουλευτική. Δηλαδή, δεν είναι κάτι μακριά από, δεν θα 'λεγα την πλειοψηφία, αλλά από ένα μεγάλο κομμάτι των διαδράσεων, που έχουνε αρκετοί ψυχοθεραπευτές με τους ψυχοθεραπευόμενούς τους.
Ή αν αντιδράσει η ομάδα των ψυχοθεραπευτών σε αυτό που θα πω, που αρκετοί τέλος πάντων, οι οποίοι βρίσκονται σε ένα πλαίσιο διαλόγου, διαλόγου και διάδρασης με ανθρώπους, που έχουνε τα δικά τους, ειδικά θέματα μες στη ζωή, που είναι κάπως... θα βρίσκανε ωφέλιμη κάποια συμβουλή, κάποια οδηγία. Από λίγο έως πολύ, αυτό το κομμάτι της συμβουλευτικής υπάρχει. Δηλαδή, το κομμάτι, το μη ψυχοθεραπευτικά ενταγμένο σε κάποιο πλαίσιο, σε κάποια επίσημη ψυχοθεραπευτική παρέμβαση, αυτή η πιο απλή συζήτηση, η πιο απλωμένη, αν θες, και πιο βασισμένη στη ζωή, που κάνει κάποιος, που πάλι, όμως, έχει βασικές αρχές. Πάλι έχει συγκεκριμένες παρεμβάσεις.
Και, ουσιαστικά, εγώ τι είχα υπόψη μου; Να ανοίξω λίγο το φάσμα ανθρώπων, που μπορούν να απευθυνθούν σε μένα. Γιατί κάποιος μπορεί να μην νιώθει έτοιμος ούτε να μιλήσει απευθείας σε έναν ειδικό ψυχίατρο. Που, όταν λέμε ψυχίατρο, μιλάμε για κάποια ψυχική διάγνωση, μιλάμε για κάτι που ίσως να έχει και κάποιο φάρμακο σαν απάντηση, που ακούγεται βαρύ και φοβερό και τρομερό για κάποιους ανθρώπους. Κάποιος μπορεί να μην έχει αποφασίσει να ασχοληθεί με το κομμάτι της ψυχοθεραπείας. Που και αυτό θέλει κάποιες συγκεκριμένες αποφάσεις.
Γιατί, κατά τα άλλα δεν υπάρχει κανένας λόγος κάποιος να χάνει το χρόνο του, να μπει σε ένα ψυχοθεραπευτικό πλαίσιο, αν δεν είναι, αν δεν προτίθεται να το αξιοποιήσει. Το κομμάτι της συμβουλευτικής, αν θες, είναι μία, είναι πολύ πιο απλές οι ρυθμίσεις σε μία διαδραστική συζήτηση, που πάλι μπορεί να έχουμε με έναν άνθρωπο, πάλι για τα θέματα που μας απασχολούνε. Απλά δεν είναι ούτε το πρώτο ούτε το δεύτερο. Είναι μία άλλη παρέμβαση. Οπότε και σκοπιμότητα είχε και ουσιαστικά είναι πάλι προς την κατεύθυνση του πώς, απ' την πλευρά μου, μπορώ να βοηθήσω ανθρώπους λίγο, έτσι, να, την όποια δύσκολη περίοδο στη ζωή τους, έτσι, που μπορεί να το χρειαστούν, λίγο να ξεμπερδευτούνε; Λίγο να βγουν κάποιες βασικές γραμμές; Λίγο να πέσει λίγο το σύννεφο, αυτό το νέφος, αυτή η ομίχλη από διάφορα, τα οποία έχουνε μαζεμένα;
Σπυρίδων Σαββίδης:
Okay. Λίγο, για να το κάνω ένα summary. Δηλαδή, θέλω να καταλάβω τι είναι, ποια είναι η έννοια του personal coaching, τουλάχιστον, δηλαδή όπως την, αυτή που προσφέρεις εσύ;
Είναι σε ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα πχ 6 μήνες, ένα χρόνο; Κάνουμε κάποιες συζητήσεις, για να σε βοηθήσω, δηλαδή, σε πράγμα της ζωής σου; Είναι σε βάθος, δεν ξέρω, πενταετίας, που γενικά σε βοηθάω σε πέντε πράγματα, δηλαδή, πώς να ανέβεις σαν άνθρωπος; Ποια είναι, δηλαδή, εν συντομία;
Δηλαδή, θεωρείς, δηλαδή, αν κάποιος σε ρωτούσε τι είναι personal, τι προσφέρεις στο κομμάτι του Personal coaching;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Κοίτα, στο Personal, στο Life coaching, βασικά.
Life coaching, συγγνώμη,
Life coaching, ναι. Mιλάμε τώρα για μία συμβουλευτική πάνω στο πώς κάποιος διαχειρίζεται τον εαυτό του στη ζωή του. Aντιλαμβάνεσαι ότι μπορεί να ξεκινήσει η κουβέντα από κάποια προβλήματα, που έχει κάποιος στη σχέση του με έναν άνθρωπο, όταν είναι να πάρει κάποια απόφαση, όταν έχει κάποια, αυτά τα περίφημα διλήμματα, όταν λειτουργεί με κάποιους όρους, που είναι λίγο δυσλειτουργικοί, αυξημένες συγκρίσεις να τρέχουν στη ζωή του, πρόσωπα να του δημιουργούνε προβλήματα, όρια που λείπουνε. Υπάρχουνε, δηλαδή, αναφορές, που ούτως ή άλλως και ψυχοθεραπευτικά είναι αξιοποιήσιμες.
Απλά κάποιος δεν θέλει να να αποδεχθεί, δεν δέχεται τον όρο ψυχοθεραπεία. Έχει μία δική του άρνηση Εγώ, εγώ, εγώ. Δεν κάνουμε ψυχοθεραπεία, έτσι; Το διακρίνω πολύ έντονα. Απλά είναι πεδία, που θα μπορούσε κάποιος, μέχρι και ψυχοθεραπευτικά να είναι πολύ ενδιαφέροντα αυτά. Να τα βάλει λίγο κάτω και αναλόγως, τώρα, του πού είναι εξειδικευμένος ο κάθε θεραπευτής να το βοηθήσει από την πλευρά της ψυχοθεραπείας. Είναι πιο ελεύθερο, αν θες, το πλαίσιο στη συμβουλευτική, στο Life coaching.
Και, αν ρωτήσεις διαφορετικούς Life coaches, θα ακούσεις διαφορετικά πράγματα. Αυτό είναι το... Και στην ίδια περιοχή να ρωτήσεις τους διπλανούς, έτσι, στην ίδια περιοχή, στην ίδια πόλη, ανθρώπους που αυτοτιτλοποιούνται Life coaches, γιατί, ξέρεις ,δεν υπάρχει και κάποια επίσημη επαγγελματική ταυτοποίηση για αυτό τον κλάδο. O κάθε ένας μπορεί να πει ότι ανοίγει ένα γραφείο, δοκιμάζει κάτι.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Να πω εγώ σαν παρατήρηση ότι, φυσικά, η ψυχοθεραπεία δεν είναι κάτι που πρέπει κάποιος να φοβάται. Είναι κάτι, που είναι πολύ χρήσιμη, εγώ θεωρώ, σε διάφορες φάσεις ηλικίας, σε διάφορα θέματα. Και ότι, ναι, υπάρχουν και διάφορα είδη ψυχοθεραπείας.
Υπάρχουνε, ναι, δεν είμαστε σε αυτό το podcast, για να τα αναλύσουμε, αλλά υπάρχουνε πολλά εργαλεία σε αυτό το κομμάτι, τουλάχιστον από αυτό. Δηλαδή, και από προσωπική εμπειρία, που ξέρω και εγώ.
Αλλά πάμε στο Life coaching και στο κομμάτι. Okay. Άρα κάποιος έρχεται και έχουνε θέματα. Όχι θέματα. Έχουνε διάφορα. Ένα θέμα, που θέλω να συζητήσουμε είναι πχ το self-esteem, η αυτοεκτίμηση. Γιατί θεωρείς;
Να σου πω, θεωρώ ότι, αυτό είναι προσωπική άποψη ξανά, ότι πολύς κόσμος συνδέει την αυτοεκτίμησή του βάση τι θα πει, τι περιμένει, τι θα πει ο άλλος ο κόσμος, ή τι θεωρεί ότι, ξέρεις, νομίζει ο άλλος ο κόσμος για αυτόν. Που εγώ θεωρώ ότι, εντάξει, είναι κάτι, που πρέπει να το αποφύγουμε. Και το είχα και αυτό στο μυαλό μου, δηλαδή, πριν βγω και κάνω podcast, που ξέρεις βγαίνω σε βίντεο.
Στην αρχή, ξέρεις, λίγο σκέφτηκα, α και τι θα πούνε, ξέρεις, οι συνάδελφοι, τι θα πούνε ο ένας, τι θα πούνε ο άλλος. Κάποια στιγμή, όμως, το είπα, δε με νοιάζει τι θα πούνε. Θέλω να το κάνω. Θα το κάνω. Πιστεύεις ότι είναι κάτι, που συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό του πληθυσμού και πώς το συνδέει την αυτοεκτίμηση με εσωτερικά και εξωτερικά ερεθίσματα;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ευχαριστώ πάρα πολύ για την πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Προφανώς, όμως δεν είναι μόνο θέμα αυτοεκτίμησης. Εγώ θα 'λεγα ότι όλη η διαδικασία του να τα βρούμε τον εαυτό μας γενικά πάσχει στην εποχή μας. Αρχής γενομένης από αυτό που λέμε αυτογνωσία. Να καταλάβει κάποιος ποιος είναι, τι θέλει, τι θέλει να ζήσει, τι δυνατότητες έχει, ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος, ο περίεργος ο άνθρωπος, μερικές φορές και ο άγνωστος άνθρωπος μέσα μας; Έρχεται μετά η αυτοεκτίμηση, γιατί χρειαζόμαστε αυτό το συγκεκριμένο άνθρωπο, και όχι κάποιον άλλον, να τον αναγνωρίσουμε σαν σημαντικό για μας.
Αυτή είναι η αυτοεκτίμηση. Δεν είναι ούτε τι λένε οι άλλοι ούτε τι γνώμη έχουνε ούτε ποιους καταφέραμε να μαγέψουμε με τις ικανότητές μας ή ποιους έχουμε κοντά, ποιους έχουμε μακριά, σε ποιους αρέσουμε. Αυτά είναι όλα μπερδέματα. Είναι η σχέση, ουσιαστικά, η εξέλιξη της σχέσης με τον εαυτό μας. Αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας σαν σημαντικό. Γιατί; Γιατί, ούτως ή άλλως είναι κεντρικό πρόσωπο στη ζωή μας. Πάρα πολλές φορές, όμως, είναι αρκετά συχνό αυτό, το διαπιστώνουμε και σε πάρα πολλά διαφορετικά setting και πλαίσια, οι άνθρωποι δεν έχουνε βρει τον εαυτό τους. Έχουν βρει τους άλλους ανθρώπους. Έχουν αναγνωρίσει ρόλους.
Ανταποκρίνονται και μερικές φορές και πάρα πολύ καλά στο τι ζητάει η κοινωνία γύρω μας, γύρω απ' αυτούς, στο πώς να είναι εντάξει, πώς να είναι τυπικοί, πώς να έχουνε και πρόοδο και εξέλιξη και επιτυχία σε οτιδήποτε, με το οποίο καταπιαστούν. Και συνεχίζει να λείπει ο πρωταγωνιστής. Ο πρωταγωνιστής είναι ένας σκλάβος μέσα μας, σε μία τέτοια διαχείριση, ένας δούλος, ένας άνθρωπος, που είναι υποχρεωμένος να ανταποκριθεί στο τι ζητάνε οι άλλοι γύρω μας από μας, στο τι θέλει η κοινωνία, σε απαιτήσεις που δημιουργούνται κυρίως έξωθεν.
Και, όπως είπα πριν από λίγο, η αυτοεκτίμηση έρχεται από μέσα, είναι ένα πολύ σημαντικό κομμάτι εξέλιξης της σχέσης, που έχουμε με τον εαυτό μας. Ξεκινάει αυτή η σχέση από το να τον δούμε πρώτα, να τον αναγνωρίσουμε, να συμφιλιωθούμε, να τον αποδεχτούμε. Χρειάζεται να τον εκτιμήσουμε. Είπαμε είναι σημαντικό πρόσωπο για μας. Αν θες, μετά μπορούμε να βάλουμε κι άλλες παραμέτρους. Χρειάζεται αυτό τον άνθρωπο να τον αντιληφθούμε και διαφορετικό από οποιονδήποτε άλλον. Αυτός είναι ο αυτοσεβασμός. Και κάθε άλλος άνθρωπος ότι είναι διαφορετικός από εμάς.
Αυτός είναι ο σεβασμός. Ουσιαστικά, σεβασμός είναι η αποδοχή διαφορετικότητας. Δεν είναι ούτε οι τρόποι ούτε ο πληθυντικός ούτε το πώς θα είναι κοντά ή μακριά τα χέρια από τα πλευρά, όταν θα φάμε, ούτε το ποιο από τα τέσσερα πιρούνια θα χρησιμοποιήσουμε. Μπερδευόμαστε με savoir vivre, με συγκεκριμένους τρόπους, με κάτι επιφανειακό, με κάτι εξωτερικό, με κάτι που καλό θα ήταν να υπάρχει για κάποιους ανθρώπους. Για κάποιους άλλους είναι και απολύτως περιττό. Σεβασμός είναι μόνο αυτή η αποδοχή διαφορετικότητας. Να μπορούμε να εννοήσουμε ότι ο κάθε άλλος άνθρωπος έχει το δικαίωμα, και όχι μόνο το δικαίωμα, το πιθανότερο είναι, να είναι διαφορετικός από μας.
Γιατί; Γιατί ξεκινώντας από αυτή τη διαφορετική γενετική βάση, που έχουμε, αυτό το περίφημο διαφορετικό γεννητικό αποτύπωμα, που έχει ο καθένας μας, το DNA, αυτό το διαφορετικό, που βγάζει ο καθένας μας, το αποτέλεσμα. Από κει ξεκινάμε. Και όλη μας μετά η ζωή είναι διαφορετική. Διαφορετικές εμπειρίες, διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικά λεγόμενα, διαφορετικές θέσεις μέσα στα διαφορετικά περιβάλλον, και διαφορετικές ερμηνείες, που ο καθένας μας έχει δώσει σε όλα αυτά που έζησε. Τι ακριβώς ίδιο έχουμε με τους ανθρώπους;
Τεράστια έννοια ο αυτοσεβασμός και τεράστια είναι γενικά η έννοια του σεβασμού στις ανθρώπινες σχέσεις. Πώς ο διπλανός χρειάζεται και κατά ποια έννοια απαιτείται ο διπλανός ή ο κάθε διπλανός να συμφωνεί με μένα ή να βλέπει τα πράγματα, όπως τα βλέπω εγώ ή να βλέπει τη ζωή, όπως τη βλέπω εγώ; Χρειάζεται, όμως, να ξεκαθαρίσω το τοπίο και να βρω δίπλα μου άνθρωπο, που να μπορεί να μου ταιριάξει. Αυτό είναι άλλο. Εκεί δεν τσαλακώνω ούτε το διπλανό ούτε εμένα.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ωραία, να σου πω. Θεωρώ εύκολο να σέβεσαι τους άλλους. Δηλαδή πιο εύκολο να σέβεσαι τη διαφορετικότητα. Εγώ θέλω να τονίσω και να μείνουμε, να σέβεσαι τον εαυτό σου και τις επιλογές σου, και να μη συνδέεσαι με το τι λένε οι άλλοι για σένα. Εγώ εκεί θεωρώ ότι βρίσκεται η αυτοεκτίμηση.
Και να το πάρω, να σου πω ένα παράδειγμα. Ότι ο κόσμος, γιατί είμαστε και ένα business, εδώ πέρα, podcast, ότι υπάρχουν. Συγγνώμη, δηλαδή το δικό μου είναι business podcast και ο κόσμος, δηλαδή, που παρακολουθεί, είναι, ξέρεις, πολλοί, που είναι εργαζόμενοι, που θέλουνε να γίνουνε επιχειρηματίες ή να δοκιμάσουν κάτι ή να ανοίξουνε ξέρεις το μαγαζί τους και τα λοιπά, αλλά φοβούνται να φύγουνε από το comfort zone τους, γιατί λένε τι θα πει για μένα;
Έστω, αν αποτύχω. Έστω, αν δεν πάει καλά. Τι θα πούνε, ξέρεις, οι φίλοι μου στο facebook; Τι θα πει ο ένας; Kαι απλώς δεν προσπαθεί. Γιατί, απλώς, δεν μπορεί να αποσυνδέσει, ξέρεις, και να πει ότι, okay, εγώ αυτό θέλω, και, ξέρεις, ό,τι και να γίνει, θα γίνει. Kαι εγώ θα το πάρω ένα βήμα παραπάνω ότι, ξέρεις, καταρχάς δεν ξέρουν οι άλλοι. Νομίζω ότι και ο κόσμος το μεγενθύνει και στο μυαλό του λίγο για τι θα πουν οι άλλοι.
Γιατί οι άλλοι δεν τους ενδιαφέρει, να σου πω την αλήθεια, τι κάνεις εσύ τόσο πολύ, αλλά εκεί εγώ θεωρώ, το κομμάτι, και ξαναγυρνάω πετάω την μπάλα σε σένα, ότι ο κόσμος είναι εύκολο να σέβεται τους άλλους, και να λέει α, ναι, μπράβο ο ένας, μπράβο ο άλλος μπορεί να είναι διαφορετικός αλλά πάντοτε σκέφτεται πολύ τι θα πει ο κόσμος για μένα.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Σεβαστή άποψη και τοποθέτηση. Εγώ πιστεύω ότι και ο σεβασμός των άλλων ανθρώπων είναι κάτι το οποίο μπαίνει με ερώτηση. Δεν είναι τόσο διαδεδομένο. Μπορεί εκεί που είσαι να είναι. Σε άλλες κουλτούρες με άλλους ανθρώπους και υπάρχουν και πάρα πολλά παραδείγματα. Δεν υπάρχει αυτή η αναγνώριση της διαφορετικότητας, η αποδοχή της διαφορετικότητας άλλων ανθρώπων. Υπάρχει πολλή πίεση, πολλή εφαρμογή πίεσης μεταξύ των ανθρώπων στο πώς θα αλλάξουνε και στο πώς θα ταιριάξουνε και στο τι θα καταφέρουνε.
Στο δε κομμάτι τώρα της οργάνωσης αυτού του εσωτερικού κόσμου, για να ξεκαθαρίσει και κάποιος τι θα κάνει, τι δεν θα κάνει, αν εμείς δεν έχουμε δώσει κάποιες απαντήσεις στον εαυτό μας, είναι πάρα πολύ εύκολο, το κάνει το μυαλό από μόνο του, να κλέψουμε απαντήσεις, να πάρουμε ιδέες, να αντιγράψουμε ή να εννοούμε τον εαυτό μας από το πώς μπορεί να φαινόμαστε απ' έξω. Γιατί, όμως, δεν έχουμε ήδη απαντήσει στις ερωτήσεις. Φερ ειπείν το τι θα κάνει κάποιος στη ζωή του; Το πώς θα ζήσει; Το προς ποια κατεύθυνση θα κινηθεί;
Το πόσο ρίσκο μπορεί να πάρει; Το ποιους λόγους έχει, για να κάνει την οποιαδήποτε κίνηση. Φερ ειπείν, μιλάς για τα επιχειρηματικά. Είναι ένα άνοιγμα, είναι ένα ρίσκο αυτό. Το τι ρίσκο αντέχει ο καθένας να πάρει, δεν έχει να κάνει με κανένα διπλανό του. Δεν έχει να κάνει ούτε με τους κοινωνικούς του κύκλους ούτε με το τι έκανε ή δεν έκανε οποιοσδήποτε γύρω του. Πόσο το έχει ξεκαθαρίσει ο ίδιος πώς σκέφτεται τη ζωή του ή τι δέχεται να ρισκάρει, τι αντέχει, σε τι διαδικασίες αντέχει να μπει, προκειμένου να διεκδικήσει αυτό, που θέλει;
Πόσο θα το κάνει για τον ίδιο ή πόσο το κάνει για τους άλλους ανθρώπους; Πόσο το κάνει, γιατί μπορεί να είναι σίγουρος για το αποτέλεσμα, που ποτέ δεν μπορεί να είμαστε σίγουροι για το αποτέλεσμα; Πόση ανασφάλεια μπορεί να διαχειριστεί ο κάθε άνθρωπος; Πόσο άνοιγμα, αν θέλεις, μπορεί να διαχειριστεί; Κάποιοι άνθρωποι, κάποιες ιδιοσυγκρασίες, αν θες, και κάποιες εκπαιδεύσεις ζωής, γιατί πάντα γράφει και μιλάει η εκπαίδευση ζωής, η ζωή, δηλαδή, που έχουμε ζήσει και στο παρελθόν πάντα, πάντα μας επηρεάζει σε αυτό που τώρα ζούμε, κάποιοι άνθρωποι έχουν διαφορές. Ο καθένας, βασικά, αυτό λέμε τόση ώρα, μπορεί να έχει διαφορετική διαδρομή.
Δεν είναι όλοι, δεν το έχουν όλοι εύκολο να γκρεμίσουν αυτό που χτίσανε, αυτό το περίφημο comfort zone, που είπες πριν από λίγο. Έχει την έννοια του comfortable, αυτό το zone. Ουσιαστικά, όταν λέμε για comfort zone, λέμε για τη ζωή, όπως τη μάθαμε. Όπως το μυαλό την έχει αναγνωρίσει, όπως έχουν παγιωθεί δεδομένα για μας. Ό,τι έχουμε μαζέψει από τη ζωή μας, που εννοούμε ότι εκεί μέσα, αυτή είναι η εννόηση του μυαλού, ότι επειδή δεν κουνιούνται αυτά που θεωρούμε εμείς δεδομένα, άσχετα αν αυτά εξελίσσονται, εμείς τα αναγνωρίζουμε σαν να είναι σχεδόν στατικά, επειδή αυτά είναι στη θέση τους για μας, εμείς βολευόμαστε. Γιατί; Γιατί το μυαλό, βασικά, βολεύεται.
Γιατί; Γιατί δεν σκέφτεται. Γιατί δεν χρειάζεται να απαντήσει ξανά κάποιες ερωτήσεις. Είναι όλα στη θέση τους. Η λειτουργικότητα είναι διαμορφωμένη. Το τι θα κάνω, το πώς θα αισθανθώ, το πώς θα λειτουργήσω, είναι γνωστό για μένα. Αυτό είναι, αυτό υποτίθεται... Όχι υποτίθεται. Για το μυαλό έχει πάντα σκοπιμότητα και είναι πάντα βολικό. Η ερώτηση τώρα είναι αν αυτό βολεύει εμάς; Γιατί, αν δεν βολεύει για μας, αν δεν μας ικανοποιεί, δηλαδή, αυτό, αν δεν δίνει απάντηση στις ανάγκες μας, στο τι θέλουμε να κάνουμε με τη ζωή μας, στο αν μας αρέσει η θέση μας μες στη ζωή δεν μπορεί να τ'αλλάξει, δεν θα αλλάξει από μόνο του. Γιατί το μυαλό αποκλείεται να τα αλλάξει.
Και είναι λίγο περίεργο να περιμένουμε η ζωή, η τύχη, ο χρόνος, κάποιοι άλλοι άνθρωποι να 'ρθουν να μας φτιάξουν τη ζωή. Γιατί εκεί δεν έχουν κάποιο ειδικό ενδιαφέρον ή κάποια ειδική αρμοδιότητα. Εμείς αποφασίζουμε ότι κάτι, ακόμα και αν είναι comfortable για το μυαλό, άμα είναι βολικό για το μυαλό μας, σε εμάς αν δεν αρέσει, εμείς παίρνουμε κάποιες, κάποια στιγμή, όταν είναι η κατάλληλη στιγμή, παίρνουμε την πρωταρχική απόφαση να βοηθήσουμε λίγο τον εαυτό μας.
Ουσιαστικά, να ξεκινήσουμε με όποια παρέμβαση, με όποιο βήμα θέλουμε να βολευτούμε και εμείς. Όχι μόνο το μυαλό μας μες στη ζωή μας. Κατά τ' άλλα, και το ρίσκο είναι σχετικό, που μπορεί να πάρει κάποιος, και η ανασφάλεια που μπορεί να διαχειριστεί. Και είναι και πολύ διαδεδομένο να απαντάνε οι άλλοι, αντί για μας. Γιατί εμείς δεν έχουμε απαντήσει αρχικά εμείς, με τον εαυτό μας, δικές ερωτήσεις.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Αυτό κρατάω εγώ, να σου πω, αυτό κρατάω εγώ, να σου πω την αλήθεια. Ότι πολλές φορές, μ' άρεσε αυτό που είπες, ότι πολλές φορές ακούμε τι λένε οι άλλοι και περιμένουμε, συνδεόμαστε με τις γνώμες των άλλων, γιατί απλώς δεν έχουμε απαντήσει εμείς για τον εαυτό μας τι θέλουμε. Και άρα αυτό το κενό καλύπτεται απ' τις γνώμες των άλλων. Εγώ αυτό κράτησα από την απάντησή σου και μ' άρεσε.
Okay. Αλλά πρέπει να πάρουμε αποφάσεις. Έστω ότι έχουμε στόχους και πρέπει να πάρουμε, όχι έχουμε στόχους, έχουμε, όλοι έχουμε στόχους. Έχουμε και πολλούς στόχους, να σου πω την αλήθεια, και υπάρχει ένα quote, που μ' άρεσε, που έλεγε ότι ο κόσμος υπερεκτιμά τι μπορεί να κάνει σε ένα χρόνο και υποεκτιμά, και δεν εκτιμά σωστά τι μπορεί να κάνει σε 10 χρόνια.
Δηλαδή, όλοι νομίζουν ότι μπορούμε να κάνουμε πάρα πολλά σε ένα χρόνο, αλλά δεν βάζει, ξέρεις, τον κόπο, για να το κάνεις σε 10 χρόνια.
Η ερώτησή μου εδώ πέρα είναι πώς γινόμαστε πιο συνειδητοί; Στο πώς διαχειριζόμαστε τον χρόνο μας, για να ευθυγραμμίζεται αυτό βάση τους στόχους που έχουμε στη ζωή;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Θα 'λεγα ότι, γενικά, το πεδίο του προς τα πού θα κινηθούμε, τι τρέχει μέσα μας αυτό το περίφημο, το ποιον άνθρωπο έχουμε μέσα μας, το ποιες είναι οι ανάγκες μου σήμερα, ποιες αυτές είναι και οι δυνατότητές μου σήμερα, το ποιες είναι οι διαθέσιμες επιλογές γύρω μου, είναι όλα ρευστά, είναι όλα δυναμικά. Το οποίο τι σημαίνει; Δεν σημαίνει ότι δε μπορώ να τα απαντήσω. Δεν σημαίνει ότι δε μπορώ να τα αντιληφθώ. Δεν σημαίνει ότι δεν θέλω να ασχοληθώ, να κάτσω, να βρω, είπα, με τον εαυτό μου και τη θέση μου μες στη ζωή.
Να κάτσω να προσπαθήσω να τη βελτιώσω. Αλλά είναι πραγματικά δυναμικά. Και σκέψου τώρα ότι οι περισσότεροι άνθρωποι στην εποχή μας και όχι μόνο στην εποχή μας, αλλά ειδικά στην εποχή μας έχουμε, αν θες, και την ενημέρωση και τη δυνατότητα να μπορούμε να ξέρουμε πώς πάρα πολλοί άνθρωποι δίπλα μας σχεδόν λειτουργούνε. έτσι;
Γιατί, ζούμε και σε μία εποχή πληροφορίας και μετάδοσης πληροφορίας. Πάρα πολλοί άνθρωποι σήμερα, στην εποχή μας, δεν προλαβαίνουνε ούτε καν να βρουν τον εαυτό τους ούτε καν να ρωτήσουν τον εαυτό τους. Είναι πολύ έντονοι οι ρυθμοί. Ζούμε υπό πολύ ανταγωνιστικές συνθήκες, αρκετοί άνθρωποι. Που η επιβίωση είναι περίεργο στοίχημα, με όποιους όρους επιβίωση. Που η διαβίωση έχει πάρα πολλές προκλήσεις, έχει πάρα πολλά δεδομένα μέσα.
Αν θες, για κάποιους ανθρώπους υπάρχει και η εννόηση ότι είναι λίγο πολυτέλεια, να κάτσουν να τα βρούνε με τον εαυτό τους, να κάτσουν να βρουν έναν άνθρωπο εκεί μέσα, ένα πρωταγωνιστή, να κάτσουν να τον ρωτήσουνε, να κάτσουν να δούνε τι τον ενοχλεί, και να κάτσουνε να τον φτιάξουνε, γιατί κάτι τον ενοχλεί. Ουσιαστικά, ζούμε σε μία ένταση.
Πηγαίνουμε κατά την κεκτημένη. Τρέχουμε γενικά πάρα πολύ. Είμαστε, συνήθως, οι περισσότεροι λαχανιασμένοι μες στη ζωή με όλες τις συνέπειες της συνεχούς κούρασης, που έχουμε συσσωρεύσει, και της συνεχούς προσπάθειας, που κάνουμε. Και κάπου εκεί πέρα, για κάποιους ανθρώπους, ενώ τρέχουνε, προσπαθούνε, δεν έχουμε βαφτίσει κάποιον τεμπέλη, και δεν είμαστε και σε θέση να το κάνουμε, ενώ οι άνθρωποι κουράζονται πάρα πολύ, μπορεί να έχουνε, να είναι πολύ, και μακριά να βρίσκονται, και πάρα πολύ μακριά, από αυτό που θα θέλανε να ζήσουνε.
Και, ξέρεις, είναι να δώσει, να αποφασίσει κάποιος, να δώσει στον εαυτό του τη δυνατότητα, κάποια στιγμή να του αρέσει αυτό που ζει. Τίποτα άλλο. Και ουσιαστικά δικαίωμα την προσπάθεια είπα, έτσι; Δεν είπα να τα πετύχει ούτε κάπου να είναι ούτε κάτι να πετύχει. Είναι, αν θες, ένας προσανατολισμός αυτός, που συζητάμε τώρα, στο πώς κάποιος θα προσανατολιστεί υπέρ του εαυτού του αυτή τη φορά, και όχι υπέρ της διεκπεραίωσης στόχων, της εικόνας που έχει από τους άλλους ανθρώπους, ούτε υπέρ των συνηθειών, και των μοτίβων, που έχει μαζέψει.
Το μυαλό έχει παγιώσει ένα κόσμο. Εμείς θέλουμε τώρα να επικαιροποιήσουμε τα πάντα ή ότι χρειάζεται να επικαιροποιήσουμε. Να το φέρουμε στο σήμερα. Δεν είναι όλα του παρελθόντος για το σήμερα. Και εμείς, η ερώτηση στον εαυτό μας είναι, τι θα κρατήσω εγώ σήμερα, με τι θα ασχοληθώ. Αλλά, η πρώτη,
Σπυρίδων Σαββίδης:
άρα η πρώτη ερώτηση, που πρέπει να κάνει ο άνθρωπος είναι να σκεφτεί τι θέλω εγώ, τι θέλω βραχυπρόθεσμα, μακροπρόθεσμα; Πώς πρέπει να το ξεκινήσει το όλο;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Απ' το τι θέλω να ζήσω.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Τι θέλω να ζήσω;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ναι. Γιατί εκεί πέρα, αν θες, μπαίνει και η μεγάλη παράμετρος, ότι ζούμε μία προσωρινή διαθεσιμότητα. Τουλάχιστον, έτσι καταλαβαίνω εγώ τη ζωή. Δεν είναι κάτι παραπάνω. Υπάρχει η έννοια της προσωρινότητας. Υπάρχει και η έννοια της διαθεσιμότητας. Την διαθεσιμότητα, αν θες, μπορούμε να την αντιληφθούμε σαν μία ποσότητα ενέργειας, σαν ένα δυναμικό, που έχουμε.
Η προσωρινότητα βάζει τα όρια στο χρόνο. Γιατί, δεν θα 'μαστε εδώ και σε μερικούς αιώνες. Κάποια χρόνια ακόμα έχουμε. Αρκετά ενδεχομένως ή πολλά, λίγα. Ποιος ξέρει κιόλας; Δεν ξέρουμε καν πόσα έχουμε. Και ουσιαστικά, τώρα, η πρόκληση είναι, όχι κάτι φοβερό να κάνουμε με αυτά. Όχι να χαρούν οι άλλοι, που ήρθαμε, ή να μας δείχνουν με το δάχτυλο ή να κάνουν αγάλματα και ανδριάντες με μας οι άλλοι άνθρωποι. Και αυτό ωραίο είναι, ενδεχομένως, για κάποιους ανθρώπους. Αλλά δεν είναι το νόημα. Δεν ήρθαμε για αυτό.
Ήρθαμε για να βρει ο καθένας μέσα σε αυτό το δώρο, που του κάνανε, τη ζωή, που του χαρίσανε. Γιατί μας τη χαρίσανε. Δεν τη ζητήσαμε. Αξιοποιώντας αυτό το δώρο, που έχει γίνει στον καθένα μας, να βρει ο καθένας το δικό του νόημα. Να φροντίσει για την επιβίωσή του. Είπα, ο άξονας της ασφάλειας, για την διαβίωσή του, ο άξονας της ικανοποίησης και για οτιδήποτε έχει νόημα για τον ίδιο, για την ύπαρξή του, αν θες, να απαντήσει και υπαρξιακές τοποθετήσεις, που ο ίδιος έχει.
Τι στο καλό ήρθε να κάνει στη ζωή; Τι είναι η ίδια η ζωή; Τι είναι η κοινωνία; Τι είναι οι άνθρωποι; Τι είναι ο χρόνος; Και ό,τι μπορεί να χρειάζεται κάποιος να θέλει να απαντήσει στη ζωή του. Ουσιαστικά, να δώσει και στον εαυτό του το περιθώριο να βρει αυτή τη θέση μες στη ζωή του, που, για αυτόν, έχει κάποιο νόημα. Αντιλαμβάνεσαι, είναι ιδιαιτέρως προσωποποιημένο αυτό.
Δεν έχει να κάνει με κανέναν άλλον άνθρωπο γύρω μας. Δεν έχει να κάνει με καμία συλλογικότητα, με καμία πλειοψηφία ανθρώπων γύρω μας, με καμία νόρμα. Είναι δικό μας αυτό.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Πάμε τώρα και σε κάτι άλλο, σε κάτι διαφορετικό. Πάμε εκτιμήσεις για το μέλλον. Δηλαδή, σε πράγματα που εφάπτονται των επιστημών σου. θα ήθελα, ξεκινάμε να μιλήσουμε για τη Neuralink, που είναι η εταιρεία του Elon Musk, που βάζει ένα τσιπάκι σε εγκεφάλους, που αυτό το τσιπάκι λαμβάνει ηλεκτρικά σήματα απ'τον εγκέφαλο, που τα στέλνει, επικοινωνεί, δηλαδή, με τον εγκέφαλο.
Και μέσω ενός μικρού network, μπορεί να επικοινωνήσει με έναν υπολογιστή. Μπορεί ο κόσμος να το φανταστεί σαν ένα USB. Πώς βάζουμε ένα USB στον υπολογιστή; Βάζουνε ένα USB, δηλαδή, εμφυτεύουν ένα εμφύτευμα, βάζουν στον εγκέφαλο. Kαι αυτό το κάνουνε τώρα, αυτή τη στιγμή, σε άτομα που έχουν αναπηρίες, που πήραν FDA approval, για αυτό το πράγμα.
Το αποτέλεσμα ποιο είναι; Ότι μπορείς μ'αυτό, να επικοινωνείς με τον υπολογιστή γύρω στις 500 φορές πιο γρήγορα, δηλαδή, από το να γράφεις με το πληκτρολόγιο. Δηλαδή, από το πληκτρολόγιο μπορείς να επικοινωνήσεις 500 φορές πιο γρήγορα. Γιατί αυτή τη στιγμή, με τον υπολογιστή, του δίνεις μια εντολή, εκτελεί σε, ούτε σε δευτερόλεπτα, σε δέκατα του δευτερολέπτου την εντολή, την εκτελεί υπολογιστής.
Μετά περιμένει να τελειώσει τούκου τούκου, γράφεις εσύ. Ξανά εκτελεί αυτός. Δηλαδή, υπάρχουν μεγάλα κενά. Θεωρητικά με αυτό θα αλλάξει. Και δεν είναι επιστημονική φαντασία. Το άκουγα.
Ο Elon Musk το 'λεγε στο podcast, σε ένα podcast, που έκανε πριν ένα μήνα, δύο μήνες, δηλαδή. Τα 'λεγε αυτά τα πράγματα. Δεν τα λέω, δεν τα διάβασα από ένα άρθρο. Άρα βλέπουμε ένα μέλλον που θα υπάρχει μια πιο μεγάλη επικοινωνία μιας πιο, σε μεγαλύτερες ταχύτητες με τον υπολογιστή.
Ποια είναι η άποψή σου και πώς θεωρείς αυτό θα επηρεάσει, ξέρεις, και την κοινωνία και το και τι αποτελέσματα, θεωρητικά, πιστεύεις θα 'χει;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ο ιδρυτής της εταιρείας μπορεί να παρουσιάζει τα πράγματα έτσι, ίσως, λίγο πιο αισιόδοξα. Γιατί, έχει και ένα αισιόδοξο προφίλ. Ας το αναφέρουμε και αυτό έτσι κάπου να υπάρχει.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Έχει αισιόδοξο; Έχει κάνει πολλά πράγματα. Εντάξει, μπορεί να είναι όποιος είναι...
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Σίγουρα, είναι αδιαμφισβήτητα αυτό. Ούτε ερώτηση. Αλλά γενικά είναι, έτσι, του θετικού. Ας πούμε, θετικότροπος. Και καλά κάνει. Γιατί, εντάξει. Έτσι, έχει και νόημα η ζωή. Τι; Να τα βλέπουμε αρνητικά;
Σπυρίδων Σαββίδης:
Δεν θα ξεκινούσε τίποτα, αν δεν ήταν, αν δεν είχε μια θετική άποψη.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ναι, μα έχει, στο μυαλό έχει φτάσει στο τέλος. Οπότε, αυτό είναι πολύ θετική πρωτοβουλία.
Kαι προφανώς, για να έχει πάρει και το approval απ' το FDA, προφανώς κάτι δίνει και προφανώς υπάρχουν και μελέτες, που το υποστηρίζουν αυτό. Kαι προφανώς βοηθάει. Και είναι και γνωστή εταιρεία και γνωστά τα αποτελέσματα. Oπότε κάτι υπάρχει εκεί πέρα. Ξέρεις, το "καπνός χωρίς φωτιά", που λέμε, προφανώς υπάρχει λόγος να γίνεται και η αναφορά στην πρωτοβουλία αυτής της εταιρείας, που δεν είναι η μόνη. Έχει πάρα πολλές πρωτοβουλίες.
Μπαίνουνε τα τσιπάκια στον κόσμο του να αρχίζουν να έχουν άμεση διάδραση. Γίνονται πρωτόκολλα, μερικές φορές, επίσημα, άλλες φορές, έτσι, ίσως, λίγο πιο... Δεν έχουν πάρει ακόμα τις εγκρίσεις τους. Γίνονται προσπάθειες εμφύτευσης και της σύνδεσης ουσιαστικά δικών μας συστημάτων, ανθρωπίνων επινοήσεων, δηλαδή, με φυσικά δημιουργήματα, που είναι ο εγκέφαλός μας. Και έχουμε δει και αποτελέσματα.
Απλά, ίσως, δεν έχει μεγαλώσει πολύ η κλίμακα αυτή τη στιγμή. Δηλαδή, είναι μετρημένες περιπτώσεις που... Ξέρεις, στην Ιατρική θέλουμε επιβεβαιώσεις επί επιβεβαιώσεων, για να μπορούμε να πούμε ότι καταλήγουμε στο ότι κάτι, όντως, παίρνει μία θέση σε ένα πρωτόκολλο, που λέγαμε πριν από λίγο.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ξέρεις, εγώ θεωρώ ότι ο ρυθμός έχει, ο ρυθμός έχει ανέβει. Δηλαδή, με την τεχνολογία και τι αντίκτυπο υπάρχει στον κόσμο. Δηλαδή, ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει η εξυπνάδα ή όχι η εξυπνάδα, η επεξεργασία as a service, δηλαδή.
Να πω το πιο απλό παράδειγμα. Το ChatGPT, που αυτή τη στιγμή βγάζει αποτελέσματα, που πριν, όχι πριν 10 χρόνια, να σου πω, πριν 5 χρόνια ήταν επιστημονική φαντασία. Αυτό εγώ δεν μπορώ να συνειδητοποιήσω. Ότι πια θεωρούμε το ChatGPT, το θεωρούμε ε και, ξέρεις, υπάρχει.
Πριν 5 χρόνια αυτό το πράγμα δεν μπορούσαμε να το διανοηθούμε ότι θα μπορεί να γίνει. Δηλαδή, να δίνει τέτοιους είδους απαντήσεις και τέτοια αποτελέσματα. Και πια, το θεωρούμε τώρα, ξέρεις, ότι είναι σαν να ήταν πάντοτε εδώ πέρα. Που αυτό λίγο με εκπλήσσει στον κόσμο.
Αλλά, δηλαδή, βλέπουμε ότι αυτή τη στιγμή ανεβαίνει με σημαντικούς ρυθμούς η ταχύτητα, και βελτιώνεται. Και ναι. Βλέπεις εσύ κίνδυνο ή και σε διάφορα επαγγέλματα; Παραδείγματος χάρη, εδώ πέρα, εδώ που είμαι στο Λουξεμβούργο, έχουμε access στο ChatGPT, το advance, με τη φωνή, που είναι σα να μιλάς με άνθρωπο.<br.
Δηλαδή, μπορείς πολύ εύκολα να σκεφτείς, ότι αυτό μπορεί, ένα εξειδικευμένο τέτοιο, δηλαδή, language model να είναι ένας ψυχολόγος. Μπορεί να είναι ένας life coacher. Και μπορεί να το κάνει αυτή τη στιγμή, θεωρώ. Όχι με τα ίδια αποτελέσματα, αλλά πηγαίνει προς τα εκεί. Βλέπεις εσύ ότι υπάρχει κίνδυνος ή και ποιον βλέπεις τον αντίκτυπο αυτής της εξέλιξης;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Κοίτα, νομίζω ότι έχει πάρα πολύ να κάνει με τη διαχείριση από την πλευρά των ανθρώπων αυτό. Εξελίσσουμε ένα εργαλείο, το οποίο είναι ιδιαίτερα δυνατό. Έχει πάρα πολύ δυναμική προς όποιο πεδίο σχεδόν μπορούμε να φανταστούμε θα έχει δυναμική και επέκταση. Θα αλλάξουν, αν θες, και οι θέσεις μας μες στην κοινωνία, γιατί, σε πάρα πολλές, από αυτές τις θέσεις, θα αντικατασταθούμε, θα υποκατασταθούμε, θα συμπληρωθούμε, θα ενισχυθούμε.
Μπορεί να μη χρειαζόμαστε σε διάφορες θέσεις μες στην κοινωνία. Θα αναπροσαρμοστεί, αν θες, και λίγο, ποιοι είναι οι ρόλοι μας, ας πούμε. Τι ακριβώς θα προσφέρουμε εμείς στη διαδικασία. Συνεχίζω τώρα να κάνω μία αναφορά. Σκέψου ότι, σε κάποιες αναφορές επιστημονικής φαντασίας εμείς γινόμασταν απλά κάποιες μπαταρίες βιολογικής ενέργειας, την οποία την χρησιμοποίησε το σύστημα, γιατί όλα τα άλλα, τα 'κανε πολύ πιο γρήγορα και δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει με εμάς.
Δεν θα 'λεγα ότι απαραίτητα θα συμβεί κάτι τέτοιο. Σου λέω δεν είμαι εδώ πέρα, για να κινδυνολογήσω κατά καμία έννοια. Αλλά, πραγματικά νιώθω, ότι αυτή τη στιγμή εξελίσσεται κάτι πάρα πολύ δυνατό, που δεν θα είναι δύσκολο να φανταστεί, σου λέω κάποιος, ότι σε λίγο μπορεί να ξεπεράσει δυνατότητες, που έχει ένας μεμονωμένος άνθρωπος. Και, αν θες, μετά, και είναι και θέμα μετά λίγου χρόνου να ξεπεράσει και συλλογικά τη δυνατότητα και τη δυναμική, που έχουν συνολικά οι άνθρωποι.
Που αυτή τη στιγμή νιώθω ότι δεν υπάρχει κανένας κανόνας. Αυτή τη στιγμή, όποια εταιρεία ξεκινήσει όποια πρωτοβουλία, όποια εταιρεία έχει ήδη ξεκινήσει, όποια εταιρεία προχωράει προς την κατεύθυνση του να φτιάξει αυτά τα έξυπνα συστήματα και αυτή την τεχνητή έκδοση νοημοσύνης, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κάποιος κανόνας.
Κανένας όμως. Δηλαδή, υπάρχουν κανονιστικά πλαίσια, υπάρχουν προτάσεις, υπάρχουν συζητήσεις, ναι. Αλλά αυτή τη στιγμή ανεξέλεγκτα κάποιος μπορεί να προτείνει το οτιδήποτε στο έδαφος της τεχνητής νοημοσύνης. Άρα για ποιο κανόνα μιλάμε; Υπάρχουν ούτως ή άλλως. Προχωράμε και όχι μόνο ως προς το πεδίο της τεχνητής νοημοσύνης.
Προχωράμε γενικά τεχνολογικά. Έχουν εμφανιστεί εκδόσεις ανθρωπόμορφων δημιουργημάτων του ανθρώπου με τη μορφή, την εξωτερική εμφάνιση, που έχουν οι άνθρωποι. Έχουν εμφανιστεί ρομπότ. Έχουν εμφανιστεί πάρα πολλές εφαρμογές. Έχει γεμίσει η ζωή μας με εφαρμογές και με προτάσεις, πώς θα βρούμε λύσεις σε αυτά, που έχουμε να κάνουμε. Σου λέω, νιώθω ότι σε λίγο, απλά, θα είμαστε ένας περίεργος boomer, ας το πούμε, έτσι, κρίκος στην όλη διαδικασία. Θα είμαστε οι παλιοί, που, απ' τους οποίους κάτι ξεκίνησε, αλλά πλέον δεν θα 'χουμε να κάνουμε με το πόσο, ούτως ή άλλως, αυτά θα τρέχουν από μόνα τους.
Και θα τα κοιτάμε και με δέος καμιά φορά, έτσι; Χωρίς να μπορούμε να, όχι να τα ελέγξουμε, ούτε καν να επιδράσουμε εκεί πέρα. Και ενώ ξεκινάνε όλα για όφελός μας, ξέρεις, σκέψου ότι σε αυτή τη διαδικασία είμαστε τώρα, σύντομα θα λέμε πώς θα προστατευτούμε από αυτό και πώς να προασπίσουμε κάποια δικαιώματά μας έναντι αυτού.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Το άκουσα εγώ προχθές αυτό, ότι, από έναν. Δεν θυμάμαι το όνομά του. Που είχε κάνει από τα πρώτα LLMs. Ότι έλεγε ότι θα θα χρειαστεί, θεωρεί ότι θα χρειαστεί στο μέλλον κάτι σαν το Geneva convention. Δηλαδή, που αυτό γίνεται μετά από ατύχημα. Δηλαδή, γίνεται το ατύχημα και μετά έρχονται όλοι και λένε, okay, πρέπει να το ρυθμίσουμε κάπως αυτό το πράγμα. Και έλεγε ότι, ναι, θεωρεί ότι θα γίνει αυτό. Και άρα, θεωρεί ότι θα 'ρθει και ένα ατύχημα. Τώρα δεν ξέρω τι ατύχημα.
Ούτε εγώ κινδυνολογώ, αλλά λέω, μεταφέρω αυτό, που είπε αυτός, που, δηλαδή, που είχε κάνει, δηλαδή, που είναι, δηλαδή, μέσα στην, που βλέπει καλύτερα πόσο γρήγορα αναπτύσσονται κάποιες τεχνολογίες. Αυτό.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Εγώ να σου πω δεν είμαι expert στο πεδίο, έτσι;
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ναι, ναι. Και εγώ θεωρώ απλώς ότι, βάση με αυτά που, τα αποτελέσματα που παίρνω από LLMs, από Large Language Models, θεωρώ ότι, σε πέντε χρόνια, δεν ξέρω, σε 3-5 χρόνια, τα πράγματα θα είναι τελείως διαφορετικά. Και αυτό λίγο με εκπλήσσει. Νιώθω πώς ήμασταν εμείς ξέρεις όταν ήμασταν 15 ή 20 με το ίντερνετ, που, ξέρεις, δε μπορούσαμε να καταλάβουμε ακριβώς, τι επίδραση θα έχει το ίντερνετ. Οι γονείς μας, τουλάχιστον, δεν μπορούσαν να το καταλάβουνε. Και τελικά είχε μια τεράστια επίδραση. Μιλάμε για... Εγώ θεωρώ ότι βλέπουμε, είμαστε στο ίδιο φαινόμενο. Ότι θα υπάρχουνε... Τα πράγματα θα αλλάξουνε πάρα πολύ στο μέλλον και θα δούμε πώς θα είναι. Δηλαδή,...
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Ξέρεις, θα 'ναι ο πλανήτης κάποια κουμπάκια, ας πούμε, απλά, για να το, όχι για να το καταστρέψουμε, που και σήμερα μπορεί να είναι αυτό, έτσι, διαθέσιμο, απλά, για να διαχειριστούμε σχεδόν τα πάντα. Πού να πάνε τα ανθρώπινα δυναμικά, οι μάζες ανθρώπων, οι πληθυσμοί; Πώς να νιώσουνε; Πώς να λειτουργήσουνε; Τι να φοβηθούνε; Από πού να φύγουνε; Προς τα πού να προσελκυθούνε; Θα 'ναι, θα 'μαστε λίγο πιόνια στην όλη διαδικασία, δηλαδή, νιώθω.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Πρώτον, υπάρχει κάποιο κοινώς αποδεκτό πιστεύω, που εσύ διαφωνείς;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Κοίτα, γενικά εγώ με την έννοια του πιστεύω, με τις πίστεις, λίγο τα βάζω, γιατί, ξέρεις, πολλές φορές αυτές οι πίστεις, είναι κάτι ακλόνητο η πίστη, έτσι; Η πίστη δεν έχει επιχείρημα. Η πίστη δεν έχει καμία απόδειξη. Δεν υπάρχει λόγος, που κάποιος κάτι πιστεύει. Έτσι θέλει και το πιστεύει. Και έχει και το δικαίωμα να το πιστεύει.
Γενικά με το τι πιστεύουμε, πιστεύω, ότι χρειάζεται λίγο, μερικές φορές, να τα βάλουμε. Γιατί χτίζει ένα έδαφος αυτή η πίστη προς οποιαδήποτε κατεύθυνση, το οποίο είναι αδιαπραγμάτευτο από μας, είναι μη διαπραγματεύσιμο. Είναι εκεί, είναι κάτι χτισμένο. Okay.
Μπορεί να βάζει, όμως, και πάρα πολλά όρια και στην αντίληψή μας και στη διαχειριστική δυνατότητα, που έχουμε. Οπότε' θα 'λεγα ότι κάποιο κοινό πιστεύω, που θα 'θελα να κλονίσω είναι ότι, γενικά, το για ποιο λόγο, αυτό το αρκετά διαδεδομένο πιστεύω, που έχουν όλοι, ότι χρειάζονται κάπου να πιστεύουνε, και ότι δημιουργούνται έτσι, με βάση, σε αναφορά του τι πιστεύει ο καθένας, αυτά τα διαφορετικά εδάφη. Και τώρα, αν θες, αυτό δεν είναι τόσο θεωρητική η συζήτηση. Αφορά και πιστεύω, που έχουν να κάνουν με θρησκείες.
Και βλέπεις τι γίνεται στον κόσμο γύρω μας με το τι πιστεύει ο καθένας, ότι είναι το σωστό, και το τι πιστεύει, ότι είναι το λάθος. Με πιστεύω που έχουν να κάνουν με ομάδες. Ουσιαστικά, με ομαδοποιήσεις ανθρώπων. Με τα έθνη, βλέπεις, πώς σκοτώνονται οι άνθρωποι μεταξύ τους, γιατί απλά πιστεύουν κάτι άλλο. Γιατί έτυχε να γεννηθούν απ' τη μία μεριά του συνόρου και όχι από την άλλη.
Τώρα, παρεπιπτόντως, να βάλω και ένα αστερίσκο. Εφόσον μιλάμε για αυτή, τη μαγική λέξη "πιστεύω", υπάρχει και η πίστη τον εαυτό, η οποία δεν είναι μία πίστη, που θα 'λεγα ότι είναι τοξική.
Χρειαζόμαστε μία πεποίθηση, μία πίστη, την γνωστή αυτοπεποίθηση, που είναι πίστη, η αυτοπεποίθηση, ότι έχουμε το δικαίωμα να διεκδικήσουμε αυτά που θέλουμε στη ζωή μας.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Υπάρχει κάτι, που θες να μοιραστείς με το... ασχολείσαι με κάτι ιδιαίτερο αυτή την περίοδο και πού μπορεί να σε βρει ο κόσμος για περισσότερες πληροφορίες;
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Σε ευχαριστώ για την ερώτηση. Ούτως ή άλλως, είχαμε πει, ξεκίνησε έτσι και η ερώτηση, ότι έχω το ιατρείο μου, η φυσική έδρα του ιατρείου μου είναι στη Θεσσαλονίκη, αλλά οι διαδράσεις με ανθρώπους δεν περιορίζονται μόνο σε αυτούς, που ζούνε στη Θεσσαλονίκη. Το διαδίκτυο είναι φίλος μας. Το χρησιμοποιούμε.
Αλλά αυτό, που κυρίως κάνω αυτή την περίοδο είναι να ανοίξω λίγο την κλίμακα, να αυξήσω λίγο την κλίμακα των ανθρώπων, με τους οποίους έχω διάδραση. Οπότε φτιάχνω πάρα πολλά βίντεο με κάποιες οδηγίες, με κάποιες σκέψεις, απλές οδηγίες, όχι κάτι δύσκολο και κάτι πολύπλοκο. Γιατί δε με ενδιαφέρουν τα πολύπλοκα. Αν κάτι κάποιος το παρουσιάζει πολύπλοκα, μάλλον δεν το έχει καταλάβει.
Προσπαθώ να απλοποιήσω όσο μπορώ αυτά, που θέλω να πω, σε αναφορά με πάρα πολύ δημοφιλή και κοινά προβλήματα, που έχουμε, διαχειριστικές προκλήσεις, που έχουμε, οδηγίες, για να βελτιώσουμε τη ζωή μας μέσα από το YouTube, το κανάλι μου στο YouTube.
Και έχω ήδη κάνει κάποιες προτάσεις και φτιάχνω και τις επόμενες για κάποια online μαθηματάκια, που ετοιμάζω,, αυτά τα online courses. Το πρώτο ήταν πάνω στις σχέσεις. Και τώρα ετοιμάζω ένα επόμενο πάνω στο άγχος. Και ελπίζω σύντομα να είναι και διαθέσιμο. Πάνω στο πώς θα το ξεχάσουμε το άγχος. Με αυτά ασχολούμε. Κάποια βιβλία γράφω.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Χρήσιμο αυτό.
Πώς να ξεπεράσω το άγχος.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Να'σαι καλά.
Σπυρίδων Σαββίδης:
Ευχαριστώ πάρα πολύ. Να 'σαι καλά Και ναι.θα 'μαστε σε επικοινωνία, άμα χρειαστεί.
Ευάγγελος Κατσιούλης:
Να 'στε καλά!
If you liked this,
consider SUBSCRIBING
to my YouTube channel
for more videos,
tips & techniques
to further improve
your life experience
Care to SHARE?
Evan can guide you towards developing
a Better Relationship with anyone
starting from your own self.
Speaking about relationships,
Evan created an online video course
with clear and strong guidance
on how to Master All Your Relationships.
HERE & NOW is
your own chance to build
your own perfect relationship for you
following these simple and concrete steps:
1. Clarify What a relationship is and is not
2. Detect early Common Relationship Problems & patterns
3. Get Ready for a relationship
4. Build a fine Relationship with Yourself
5. Develop Better Connection & Rapport with others
6. Boost All Your Relationships!
Looking for something ELSE?
WATCH MORE INTERVIEWS
Before You Are Good To Go
AMONG A GREAT VARIETY OF THOUGHTS PUBLISHED HERE IN VIDEOS,
YOU CAN FIND SOME OF THE
MOST INTERESTING,
MOST HELPFUL AND
MOST EFFECTIVE ONES,
THAT SUIT YOU AND YOUR NEEDS .
GO FOR MORE EVAN'S VIDEOS
Unleash your inner power
with Evan Cat
with Evan Cat
Don't just wait for a better life,
since your better life is already waiting for you.
You only need to
go for it.
EVAN CAT
VIDEOS.
Life in Pictures
A picture is worth
1000 words.
A video is made of
1000s pictures.
So, here are For You
Millions of Words with
Evan's Videos to help
You improve your
everyday Life Quality
On Your Own!
Ready to Improve Your Life?
Get Evan’s Letters
Subscribe for newsletter
GET YOUR FRESH &FREE
WEEKLY LIFE TREAT NEWSLETTER!
WEEKLY LIFE TREAT NEWSLETTER!
Evan will inspire you every Monday with the latest tips, tools and tactics to improve yourself and your life quality every single day starting just now.
Evan’s emails come with video teachings, analytical explanations, science-backed but made simple strategies to master yourself, your mind and life, crystal clear and practical guidance and highly relatable real-life stories.
Evan’s emails come with video teachings, analytical explanations, science-backed but made simple strategies to master yourself, your mind and life, crystal clear and practical guidance and highly relatable real-life stories.
Get In Touch
HONOR YOURSELF
The 11th commandment
by Evan Cat
TOGETHER
WE GET
STRONGER
JOIN ME
YOU ARE
NOT ALONE
If you need advice or have a question, the best way to reach me is to tag me on social media and use the hashtag:
1 thought on “Πώς Να Φτιάξεις Την Ζωή Σου Με Το Μυαλό Σου;”
Κάνε Like , Κάνε Share↗ και Διέδωσε την Θετικότητα!
✨ Αν σου άρεσε αυτό το βίντεο, μπορείς να γίνεις συνδρομητής στο κανάλι εδώ: https://www.youtube.com/@EvanCat?sub_confirmation=1
Μην ξεχάσεις να ενεργοποιήσεις το καμπανάκι ειδοποιήσεων, για να μη χάσεις ποτέ ό,τι πιο πρόσφατο δημοσιεύεται!
Σχολίασε παρακάτω: Τι μπορεί να σε αγχώσει και τι κάνεις για αυτό; Ας μοιραστούμε, ας εμπνευστούμε και ας στηρίξουμε ο ένας τον άλλον!