Συγγραφέας: Ευάγγελος Κατσιούλης, Ψυχίατρος, Ψυχοθεραπευτής
Πρώτη δημοσίευση: Miss.gr, 21/05/2009
Δεύτερη δημοσίευση: YouDiet.gr, 09/07/2009

 

Δουλειά-σπίτι, σπίτι-δουλειά. Θες κάποια στιγμή να ξεφύγεις λίγο. Θες να βγεις. Παρακαλάς όλους τους φίλους σου και τελικά κανονίζεις να βγεις με τον μόνο της παρέας που είναι πάντα μόνος. Βρίσκεστε κέντρο, μπαρότσαρκα για κοινωνικότητες. Αν προλάβεις να γνωρίσεις και καμιά κοπέλα, όσο ακόμα δεν τραυλίζεις από το αλκοόλ, καλά θα ήταν. Στο πρώτο μπαρ, είναι νωρίς ακόμα για να μιλάς με άγνωστο κόσμο. Μαθαίνεις όλες τις ανιαρές λεπτομέρειες της ζωής του βαρετού φίλους σου και δικαιολογείς απόλυτα, γιατί είναι ακόμα μόνος του. Στο επόμενο μπαρ, κάποιες υπόνοιες ευθυμίας σε αγγίζουν, αλλά ακόμα η αλκοολική σου αυτοπεποίθηση δεν στέκεται στα πόδια της. Αρχίζεις να μιλάς κι εσυ στο φίλο σου και καταλήγετε στην κοινή διαπίστωση ότι ταιριάζετε. Από μέσα σου σκέφτεσαι ότι τον χρειάζεσαι για το υπόλοιπο βράδυ, οπότε δεν θα παραθέσεις τα άπειρα επιχειρήματά σου, που σε διαφοροποιούν από το συνομιλητή σου.

Το μπαρ δεν γέμισε και μετά το δεύτερο ποτό στο δεύτερο μπαρ, πέφτει η ιδέα να επισκεφτείτε ένα διανυκτερεύον ίδρυμα πονεμένων ψυχών, κοινώς… Σκυλάδικο. Μπαίνοντας δίνεις ένα φαρδύ χαρτονόμισμα στον μετρ, γιατί όπως και να το κάνεις, αν δεν είσαι πρώτη μούρη μέσα στο μαγαζι, παιχνίδι δεν παίζει. Αλφαδιάζεσαι αντικρυστά με το φίλο σου και παραγγέλνεις λουλούδια. Δεν έχεις εντοπίσει ακόμα αποδέκτη των ανθοβολών σου, οπότε εξασκείσαι στο σημάδι στοχεύοντας το φίλο σου. Κάποια στιγμή εμφανίζεται σαν από τον ουρανό η θεά, η μοναδική, η καλύτερη, η τραγουδιάρα του καταστήματος. Πρώτο όνομα στους κύκλους της, εσύ δεν έχεις ακούσει ποτέ πριν το όνομά της. Και όμως είναι αυτή. Είναι η γυναίκα της ζωής σου. Είναι αυτή που μια ζωή έψαχνες. Προσπαθείς να της τραβήξεις την προσοχή σημαδεύοντάς την στο πρόσωπο, αλλά το ουίσκι στο στομάχι σου έχει άλλη γνώμη. Μετά από επανειλλημένες αποτυχημένες απόπειρες να πετύχεις την τραγουδίστρια κι αφού σε αγριοκοιτάει πλέον ο μπουζουξής με τριανταφυλλάκια στα μαλλιά, αποφασίζεις να ρίξεις τον πήχη και να ασχοληθείς με πιο προσιτό στόχο. Οι ξανθιές στο διπλανό τραπέζι σε κοιτάνε. Μετά από τον επιτυχή ανεφοδιασμό ροδοπετάλων κι αφού η λουλουδού αποχωρεί χαρούμενη, μιας και μόλις ξεχρέωσε τη μηνιαία δόση για την παραθαλάσσια βίλα της, ανοίγεις μέτωπο με το διπλανό τραπέζι. Η μάχη είναι αμφίρροπη. Οι αντίπαλες απαντάνε στα πυρά. Μέχρι που μια τεράστια σκιά πλησιάζει το στόχο σου και κάθεται ανάμεσά τους, ακριβως εκεί που ήθελες να είσαι εσύ. Δεν πτοείσαι και συνεχίζεις τις βολές. Η σκιά σηκώνει το χέρι. Το ουίσκι σου ψιθυρίζει πως η σκιά σου δείχνει που να σημαδέψεις. Μετά από λίγο η σκιά σηκώνεται κι έρχεται προς το μέρος σου…

Ανοίγεις τα μάτια και βλέπεις γυναικεία πόδια και τακούνια. Αυτή είναι καλημέρα. Τι πονοκέφαλος είναι αυτός. Ξανανοίγεις τα μάτια και διαπιστώνεις ότι έχεις πλάγια λήψη των γυναικείων κάτω άκρων. Είσαι ξαπλωμένος. Και πως γίνεται να βλέπεις πόδια ξαπλωμένος; Μπα, όνειρο θα είναι. Ξανακλείνεις τα μάτια. Νιώθεις ένα σπρώξιμο και τινάζεσαι. Ένα μελαψό πλασματάκι, που γελάει, σε ρωτάει αν θες χαρτομάντηλα. Όχι, αυτό δεν μπορεί να είναι όνειρο. Αποφασίζεις πως παρά τον πονοκέφαλο πρέπει να ανοίξεις τα μάτια. Είσαι οριζόντια πεταμένος στην άκρη ενός πεζοδρομίου. Δεν νιώθεις τα πόδια σου. Δεν θυμάσαι γιατί βρίσκεσαι εκεί, τι έγινε, τίποτα. Με κόπο μαζεύεις τα πόδια σου και προσπαθείς να συγκετρώσεις όλες σου τις δυνάμεις για να σηκωθείς. Αδύνατο, πρέπει να περιμένεις. Το κινητό σου χτυπάει. Είναι η γραμματέας από τη δουλειά. Σε πήρε τηλέφωνο να σου ανακοινώσει πως ο διευθυντής σου ανυπομονεί να σε συναντήσει μετά το πρωινό meeting, στο οποίο δεν εμφανίστηκες. Θα υπάρχουν και χειρότερα σκέφτεσαι. Ο χθεσινοβραδινός φίλος σου σε παίρνει τηλέφωνο και σου ανακοινώνει ότι κοιμήθηκε με τη μια από τις δυο ξανθιές, που σημάδευες όλο το βράδυ στο μαγαζί. Τον είχε συμπαθήσει η σκιά, γιατί ο φίλος σου είχε βοηθήσει να σε βγάλουν έξω από το μαγαζί…

Από κάπου τότε κάτι άλλαξε μέσα σου. Το γύρισες στο διάβασμα, στις τέχνες και στη μοναχική ζωή. Δεν βαριέσαι, καλά είναι. Πάλι καλά να λες, που ξέρεις που και πως θα ξυπνήσεις…